Verbum

пазыкатрыма́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Уладальнік аблігацый пазыкі (у 1 знач.).

палачкападо́бны, -ая, -ае (спец.).

Які па форме нагадвае палачку, кароткую рыску.

Палачкападобныя бактэрыі.

дваякады́хаючыя, -ых (спец.).

Падклас рыб, якія дыхаюць не толькі жабрамі, але і лёгкімі.

папяльні́к, -пельніка́, мн. -пельнікі́, -пельніко́ў, м. (спец.).

Ніжняя частка топкі, куды падае попел.

паркаленабіўны́, -а́я, -о́е (спец.).

Які мае адносіны да набіўкі малюнка на баваўняную тканіну.

парцыён, -у, м. (уст., спец.).

Паёк, порцыя.

Дзённы п.

|| прым. парцыённы, -ая, -ае.

пігмента́цыя, -і, ж. (спец.).

Афарбоўка тканак жывых арганізмаў, абумоўленая наяўнасцю пігменту.

П. вока.

плексігла́с, -у, м. (спец.).

Празрыстая бясколерная пластмаса; арганічнае шкло.

|| прым. плексігла́савы, -ая, -ае.

прая́вачны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для праяўлення фота- і кінаплёнкі.

Праявачная машына.

прыпо́й, -ю, м. (спец.).

Метал або сплаў для паяння.

|| прым. прыпо́йны, -ая, -ае.