пако́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца пакоўкай ​1 чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліва́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца паліўкай, паліваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Наараць у вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ненаві́сніцтва, ‑а, н.

Адносіны, поўныя нянавісці да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несвабо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які залежыць ад каго‑, чаго‑н.; несамастойны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падаграва́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне для падагравання чаго‑н. Падагравальнік вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назаку́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і назакупляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назапі́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і назапіхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назвала́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і назвалакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накаксава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; чаго.

Прыгатаваць нейкую колькасць вугалю каксаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)