выключа́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для выключэння чаго‑н. Выключальны ключ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́траўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які робіць вытраўку чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

габлява́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы чаго‑н. габляваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абме́ршчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто займаецца абмерваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абціска́ч, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для сціскання, абціскання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэпрэзента́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Кніжн. Прадстаўнік каго‑, чаго‑н.

[Фр. représentant.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заго́ртачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для загортвання чаго‑н. Загортачная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размежава́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для размежавання чаго‑н. Размежавальныя знакі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распыля́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для распылення чаго‑н. Распыляльны апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пад’ёмшчык, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на пад’ёме чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)