грош м.
1. грош, полкопе́йки ж.;
2. ист., разг. де́ньга́ ж., де́нежка ж.;
◊ г. цана́ — (каму, чаму) грош цена́ (кому, чему);
ні гро́ша не ва́рта — гроша́ ме́дного (ло́маного) не сто́ит;
ні за г. прапа́сці (загі́нуць) — ни за грош пропа́сть;
у г. не ста́віць — ни в грош не ста́вить;
уваткну́ць свае́ тры гро́шы — су́нуть свой нос;
за свой г. ко́жны харо́ш — посл. за свой грош ка́ждый хоро́ш;
ко́жны гад чужо́му гро́шу рад — ка́ждый гад чужо́му гро́шу рад;
не было́ ні гро́ша, ды ра́птам алты́н — не́ было ни гроша́, да (и) вдруг алты́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кало́цьII
1. (іголкай) stéchen* vt (чым-н. mit D);
2. безас.:
у мяне́ ко́ле ў баку́ ich habe Séitenstechen;
3. (жывёлу) ábstechen* vt, schláchten vt;
4. (з’едліва папракаць каго-н.) stícheln vi; spítze Bemérkungen máchen; j-n durch spítze [bóshafte] Bemérkungen réizen [kränken];
◊
кало́ць во́чы каму-н. (папракаць) j-m Vórwürfe máchen, j-m etw. únter die Náse réiben*; (быць непрыемным) j-n únangenehm berühren, j-m únangenehm sein;
пра́ўда во́чы ко́ле die Wáhrheit hört man úngern; die Wáhrheit ist únbequem [únangenehm]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спако́й м. Rúhe f -, Stílle f -, Fríede(n) m -s (мір); Gelássenheit f - (ураўнаважанасць);
стан спако́ю Rúhezustand m -(e)s, Rúhelage f -;
вы́весці са ста́ну спако́ю aus der Rúhe bríngen*;
не ве́даць спако́ю kéine Rúhe háben;
не дава́ць спако́ю каму-н. j-m (D) kéine Rúhe lássen*, j-n (A) nicht in Fríeden lássen*, j-m (D) die Hölle heiß máchen;
пакі́нуць у спако́і in Rúhe lássen*;
пайсці́ на спако́й in den Rúhestand géhen* [tréten*];
ве́чны спако́й die éwige Rúhe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
nieść
зак.
1. несці;
2. несці; імчаць;
3. весці; накіроўваць;
4. несці; прыносіць;
nieść pociechę — суцяшаць;
nieść komu pomoc — дапамагаць каму;
5. прыносіць; даваць;
nieść życie w ofierze — прыносіць у ахвяру жыццё; ахвяраваць жыццём;
6. абвяшчаць;
wieść niesie, że ... — кажуць, што...;
7. біць; страляць;
strzelba niesie daleko — стрэльба далёка б’е
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ciężar, ~u
м.
1. вага;
ciężar właściwy фіз. удзельная вага;
ciężar cząsteczkowy — малекулярная вага;
2. цяжар; груз;
złożyć z siebie ciężar — вызваліцца ад абавязку;
podnoszenie ~ów спарт. цяжкая атлетыка;
ciężar spadł mi z serca — камень з душы зваліўся;
być dla kogo ~em — быць цяжарам для каго; быць у цяжар каму
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
towarzystwo
towarzystw|o
н.
1. таварыства;
~o akcyjne — акцыянернае таварыства;
~o holdingowe — холдынг-кампанія;
~o ubezpieczeniowe — страхавое таварыства;
2. кампанія;
dotrzymać — ( komu)
~a — скласці каму кампанію;
być obytym w ~ie — умець трымацца на людзях (у кампаніі);
wpaść w złe ~o — трапіць у дрэнную кампанію;
~o od brydża — сябры па брыджу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
néigen
1. vt нахіля́ць, схіля́ць, нагіна́ць
2. vi мець схі́льнасць;
er neigt zu der Méinung, dass… ён схіля́ецца ду́маць, што…;
er neigt zur Allergíe ён схі́льны да алергі́і
3. ~, sich
1) схіля́цца, нахіля́цца
2) кла́няцца;
sich j-m zum Gruß ~ паклані́цца каму́-н. (у знак прывіта́ння)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vórlegen
1. vt (vor A) (па)кла́сці (што-н. перад кім-н., чым-н.);
ein Schloss ~ паве́сіць замо́к
2) падава́ць (напр., стравы);
órdentlich ~ разм. падмацава́цца, падсілкава́цца
3) пака́зваць (тавар)
4) прад’яўля́ць (дакументы);
j-m Frágen ~ задава́ць каму́-н. пыта́нні
5):
Témpo ~ паско́рыць тэмп [ху́ткасць]
2. ~, sich нахіля́цца ўпе́рад
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéihen vt
1) рэл. асвяча́ць
2) пасвяча́ць;
j-n zum Príester ~ пасвяці́ць каго́-н. у сан святара́
3) (D) адкрыва́ць (каму-н. што-н.), дзялі́цца (з кім-н., чым-н.);
sich éiner Sáche (D) ~ высок. прысвяча́ць сябе́ яко́й-н. спра́ве;
dem Úntergang gewéiht асу́джаны на (па)гі́бель
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
щади́ть несов.
1. (только с отрицанием — не давать пощады) не дава́ць лі́тасці (каму, чаму); (жалеть) шкадава́ць (каго, што); (миловать) мі́лаваць (каго, што); лі́таваць (каго, што), лі́тавацца (над кім, над чым);
не щади́ть никого́ не дава́ць лі́тасці ніко́му (не шкадава́ць ніко́га);
судьба́ его́ щади́ла лёс яго мі́лаваў (лі́таваў), лёс над ім лі́таваўся;
2. (беречь) берагчы́, ашчаджа́ць; (жалеть) шкадава́ць (каго, што, чаго); (относиться бережно, заботливо) шанава́ць;
щади́ть здоро́вье берагчы́ (шанава́ць) здаро́ўе;
не щадя́ сил не шкаду́ючы (не ашчаджа́ючы) сіл;
щади́ть самолю́бие берагчы́ самалю́бства;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)