член урада, які ўзначальвае міністэрства (напр. м. адукацыі, м. прамысловасці).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
партыза́н
(фр. partisan)
член атрада, арганізаванага з прадстаўнікоў народных мас для барацьбы з ворагам на акупіраванай тэрыторыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
banan
м.
1. банан;
zjeść banan (~a) — з’есці банан;
2.вульг. мужчынскі член; чэлес
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ПАЛАВЫ́Я ПРЫКМЕ́ТЫ,
марфалагічныя і функцыянальныя прыкметы, якія вызначаюць асн. адрозненні паміж самцом і самкай у жывёл, мужчынам і жанчынай у чалавека Адрозніваюць першасныя і другасныя палавыя прыкметы. Да першасных П.п. самцоў млекакормячых і чалавека адносяць семяннікі, семяправод, палавы член, прастату, у самак — яечнікі, яйцаводы, матку, похву. Гл. таксама Палавыя органы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
liberal1[ˈlɪbərəl]n.
1. лібера́л, чалаве́к з лібера́льнымі по́глядамі
2. Liberalчлен/ся́бра па́ртыі лібера́лаў;
The Liberals hold 20 seats in parliament. Лібералы маюць 20 месцаў у парламенце.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Гла́сны (гіст. назва) ’гласны’ (назва пасады) (БРС), укр.гла́сний ’тс’ (Грынч.). Запазычанне з рус. мовы: рус.гла́сный (назва пасады, якая з’явілася ў 1785 г.: гласный ’член гарадской думы’; гл. Шанскі, 1, Г, 91). У рус. мове, паводле Шанскага (там жа), утварэнне на базе ст.-рус.гласьныи ’той, што мае голас’ (ад ст.-слав.гласъ ’голас’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
журы́н. Jury [ʒy´ri:], [´ʒy:ri] f -, -s; Préisgericht n -(e)s, -e;
член журы́ Júror m -s, -róren; Préisrichter m -s, -;
рашэ́нне журы́ Juryentscheidung f -, -en, Entschéidung der Jury
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мана́х, ‑а, м.
Член царкоўнай абшчыны, які жыве ў манастыры, даўшы абяцанне весці аскетычны спосаб жыцця. Незадоўга да вайны з горада прыязджалі да возера манахі.Галавач.//Разм. Аб мужчыне, які вядзе адзінокі, аскетычны спосаб жыцця. — [Дубейка:] — Калега — манах. Ён любіць глуш і адзіноцтва і хоча жыць пустэльнікам.Колас.
[Ад грэч. monachos — адзінокі, які жыве ў адзіноце.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пралі́к, ‑у, м.
Памылка, промах, няўдача. Каму, як не .. [Чорнаму] былі добра відны шматлікія пралікі і прамашкі няспелых твораў нявопытных пачынаючых.Мележ.Кожны член партыі павінен умець крытычна ацэньваць зробленае, бачыць не толькі поспех, але і пралік, нявыкарыстаны рэзерв, каб заўтра ўлічыць упушчэнне і дасягнуць новай перамогі.«Звязда».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сяме́йнік, ‑а, м.
Разм.Член якой‑н. сям’і. Сямейнікаў маіх дома нікога не аказалася, але я нават забыўся хоць якой запіскай папярэдзіць іх аб маім ад’ездзе і пабег на аўтобусную станцыю.Быкаў.Звялі маладзіцу са свету сямейнікі. Свёкар быў звер і скупеча .. А сынок — яшчэ горшы.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)