трэ́нне, -я,
1. Рух прадмета па паверхні другога прадмета.
2. Сіла, якая перашкаджае руху аднаго
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трэ́нне, -я,
1. Рух прадмета па паверхні другога прадмета.
2. Сіла, якая перашкаджае руху аднаго
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дрыжа́ка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дубяны́, ‑ая, ‑ое.
Цвёрды, нягнуткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыятэрмі́я, ‑і,
Глыбокае праграванне тканак і органаў
[Ад грэч. diathermia — праграванне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засі́вераць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Пацямнець, зашурпаціцца ад ветру (пра скуру, адкрытыя часткі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кашані́ль, ‑і,
Агульная назва некалькіх відаў насякомых, з
[Фр. cochenille.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
метэары́т, ‑а,
Цвёрдае
[Ад грэч. metéōros — які лунае ў паветры.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нута́цыя, ‑і,
[Лац. nutatio — хістанне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нагнае́нне, ‑я,
Запаленне якой‑н. часткі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэзе́кцыя, ‑і,
Выдаленне, адразанне пры дапамозе аперацыі часткі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)