МЕТЭАРЫ́ЗМ (ад грэч. meteōrismos падняцце ўверх, уздуцце),

залішняе збіранне газаў у страўнікава-кішачным тракце, якое выклікае ўздуцце жывата. Узнікае ад узмоцненага ўтварэння газаў з ежы, пры парушэннях працэсаў стрававання і інш. Суправаджаецца схваткападобнымі болямі, абцяжарвае дзейнасць сэрца і дыхання. Лячэнне тэрапеўтычнае, дыета.

т. 10, с. 318

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гвалто́ўна, прысл.

Супраць волі, жадання; сілай. Дзвіну не запыніш ніякай мяжой, Як з сэрца гвалтоўна не вырвеш кахання. Зарыцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кардыё... (а таксама кардыя...).

Першая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнню адпавядае словам «сэрца», «сардэчны», напрыклад: кардыёграф, кардыёлаг.

[Ад грэч. kardia — сэрца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pacemaker

[ˈpeɪsmeɪkər]

n.

1) стымуля́тар сэ́рца

2) рэгуля́тар ры́нку

3) лі́дэр -а m.; задава́льнік то́ну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

purify

[ˈpjʊrɪfaɪ]

v.t.

ачышча́ць (мо́ву, ваду́)

to purify the heart — ачы́сьціць сэ́рца (ад усяля́кага зла)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

страпяну́цца

1. áuffahren* vi (s), zusámmenfahren* vi (s);

2.:

сэ́рца страпяну́лася das Herz schlug bis zum Hálse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цю́каць разм. klópfen vi; póchen vi;

сэ́рца цю́кае das Herz schlägt;

у скро́нях цю́кае die Schläfen hämmern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

калаці́цца

1. (хістацца, трэсціся) zíttern vi, sich schütteln;

2. (моцна біцца – пра сэрца) póchen vi, stark klópfen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Та́хаць ’біць у дошку малатком падчас начной варты’ (Нас.), та́хыць ’ляпаць’ (Бяльк.), та́хаты ’ўзбоўтваць; стукаць, біцца (у тым ліку пра сэрца)’ (Сл. Брэс.), ’трэсці, варушыць, узбоўтваць (аб пасудзіне з вадкасцю)’ (драг., З нар. сл.). Гукапераймальнае ўтварэнне, суадноснае з тах, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мачы́на ’зерне маку’, ’каліва, маласць’ (івац., Жыв. сл.; ТС, Ян.), укр. мачи́на ’тс’. Паўд.-бел.-укр. ізалекса, утвораная пры дапамозе суфікса ‑ін‑а ад мак (гл.). Чэш. mačinka ’галінка з пладамі садавіны’, ’«сэрца» галоўкі салаты’ з matć‑ < matka (Махэк₂, 347).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)