рададэ́ндран, -а і -у, м.
1. -а. Вечназялёная расліна сямейства верасовых з тоўстым лісцем і вялікімі прыгожымі кветкамі; альпійская ружа.
2. -у. Зараснікі гэтай расліны.
|| прым. рададэ́ндравы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ссо́хлы, -ая, -ае.
1. Пра расліны: які звяў, засох, загінуў ад неспрыяльных умоў.
С. куст бэзу.
2. Сасмяглы, шурпаты (пра вусны).
Ссохлыя вусны.
3. перан. Схуднелы (пра чалавека; разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цы́трусавы, -ая, -ае.
1. гл. цытрус.
2. у знач. наз. цы́трусавыя, -ых. Вечназялёныя субтрапічныя і трапічныя пладовыя расліны, да якіх адносяцца лімоны, апельсіны, мандарыны, грэйпфруты і інш.
Пасадкі цытрусавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
карэ́нішчавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае карэнішча. Карэнішчавыя расліны. Карэнішчавыя злакі. Карэнішчавае пустазелле.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каўчукаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Спецыяліст, які разводзіць і вырошчвае каўчуканосныя расліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́каласаваць, ‑суе; зак.
Выпусціць колас (пра збожжавыя расліны). Выкаласавала жыта на палетках.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сакаго́нны, ‑ая, ‑ае.
Які выклікае ўзмоцненае выдзяленне страўнікавага соку. Сакагонныя лекавыя расліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
водалюбі́вы, ‑ая, ‑ае.
Які расце пераважна на вільготных, сырых глебах. Водалюбівыя расліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плюшчападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Які мае выгляд плюшчу, падобны на плюшч. Плюшчападобныя расліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
смалано́сны, ‑ая, ‑ае.
Які ўтрымлівае смалу; з якога здабываюць смалу. Смаланосныя расліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)