Erknntnis f -, -ese

1) спазна́нне

2) усведамле́нне;

zur ~ kmmen* прыйсці́ да высно́вы [перакана́ння]

3) дасягне́нне (навукі і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vernnft f - ро́зум, здаро́вы сэнс;

zur ~ brngen* даве́сці да ро́зуму;

~ nnehmen*, zur ~ kmmen* аду́мацца, прыйсці́ да ро́зуму

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ап’яне́ць, ‑еш, ‑ееш, ‑ее; зак.

1. Стаць п’яным, упіцца. Пасля трэцяй шклянкі Візэнер ап’янеў. Шамякін. [Стойба:] — Толькі я адразу ап’янеў, бо дагэтуль ніколі не піў. Асіпенка.

2. перан. Прыйсці ў стан захаплення, узбуджанасці, экстазу ад якога‑н. моцнага ўражання, перажывання. Ап’янець ад радасці. Ап’янець ад шчасця. Ап’янець ад поспехаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зава́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго-што.

1. Хітрасцю прымусіць прыйсці куды‑н., апынуцца дзе‑н. Камандаванне атрада даручыла Вользе завабіць немца ў лес. «Работніца і сялянка».

2. Захапіць, зачараваць сваім хараством; прывабіць. На позніх гатунках спакусліва красаваліся буйныя чырвоныя яблыкі — здавалася, для таго, каб завабіць сюды падарожніка. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыклы́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Прыйсці куды‑н., клыпаючы, кульгаючы. Барэйка жыў на канцы сяла, так што мала хто бачыў, як ён учора пад вечар ужо прыклыпаў дадому на двух высокіх мыліцах. Скрыган. Міхась прыклыпаў да дзвярэй, прыхіліўся плячом да вушака — роўна стаяць было яму цяжка. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nadejść

nade|jść

зак.

1. надысці;

2. настаць; прыйсці;

~szła pora deszczowa — надышла дажджлівая пара; прыйшоў перыяд дажджоў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przytomność

ж. прытомнасць, памяць;

przytomność umysłu — прысутнасць духу;

odzyskać przytomność — прыйсці да прытомнасці, апрытомнець;

stracić przytomność — страціць прытомнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

соглаше́ние ср., в разн. знач. пагадне́нне, -ння ср.; (согласие) зго́да, -ды ж.;

прийти́ к соглаше́нию с ке́м-л. прыйсці́ да пагадне́ння з кім-не́будзь;

торго́вое соглаше́ние гандлёвае пагадне́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замяша́льніцтва н., замяша́нне н. Verwrrung f -; Verlgenheit f -;

прыве́сці ў замяша́нне in Verlgenheit brngen*, verwrren vt; verlgen mchen;

прыйсці́ ў замяша́нне in Verwrrung [Verlgenheit] gerten*, verlgen wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

клі́каць

1. (голасна зваць) laut rfen*; hrrufen* vt, herbirufen* vt (прасіць прыйсці);

2. (заклікаць) ufrufen* vt; herbirufen* vt;

3. разм. (называць якім-н. імем) nnnen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)