фо́льга, ‑і, ДМ фользе, ж.

1. Вельмі тонкі металічны ліст, які выкарыстоўваецца для ўпакоўкі харчовых прадуктаў і ў радзе вытворчасцей. Алюмініевая фольга. // Выраб, упрыгожанне з такіх лістоў. Гэта быў звычайны, грузавік, спецыяльна дэкарыраваны гірляндамі, кветкамі і срэбранай фольгай. «ЛіМ».

2. Спец. У паліграфіі — тонкая папера, пакрытая металічным парашком, якая ўжываецца для ціснення пераплётаў.

[Польск. folga ад лац. folium — ліст.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ка́лька ж.

1. (папера) Puspapier n -s, -e; Drchzeichenpapier n;

2. (копія) Puse f -, -n, Drchzeichnung f -, -en, Kope f -, -¦en;

3. лінгв. Lhnübersetzung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ха́ртыя

(гр. chartion, ад chartes = папера, грамата)

1) старадаўні рукапіс, а таксама матэрыял (папірус або пергамент), на якім ён напісаны;

2) дакумент важнага грамадска-палітычнага значэння.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ка́лька, ‑і, ДМ кальцы; Р мн. калек; ж.

1. Спецыяльна апрацаваная празрыстая папера або тканіна, пры дапамозе якой знімаюцца дакладныя копіі з чарцяжоў і малюнкаў.

2. Копія чарцяжа або малюнка на такім матэрыяле.

3. Слова або выраз, утвораны па ўзору слова або выразу іншай мовы. Слова «аднаасобнік» — калька рускага «единоличник». Слова «самавызначэнне» — калька рускага «самоопределение».

[Фр. calque.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

absorbent

[əbˈzɔrbənt]

1.

adj.

паглына́льны; прамака́льны, які́ ўсмо́ктвае

Absorbent paper is used to dry hands — Прамака́льная папе́ра ўжыва́ецца да выціра́ньня рук

2.

n.

паглына́льнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

брусане́тыя

(н.-лац. broussonetia)

дрэвавая або кустовая расліна сям. тутавых, пашыраная ва Усх. Азіі і Палінезіі; з кары асобных відаў вырабляецца папера, некаторыя віды вырошчваюцца як дэкаратыўныя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

перга́мін пергамі́н

(гр. Pergamenos = які паходзіць з Пергама)

1) ізаляцыйны рулонны матэрыял з тонкага кардону, насычанага нафтавымі бітумамі;

2) тонкая трывалая папера для вырабу натуральнай папяровай калькі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

планшэ́т

(фр. planchette = дошчачка)

1) плоская сумка з празрыстым верхам, у якой носяць тапаграфічныя і іншыя карты;

2) невялікая дошка, на якой замацоўваецца папера для здымкі мясцовасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ірва́ны

1. прич. тереблённый; см. ірва́ць I 4;

2. прил., в разн. знач. рва́ный;

~ная папе́ра — рва́ная бума́га;

~нае адзе́нне — рва́ная оде́жда;

~ная ра́намед. рва́ная ра́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Schriben n -s, -

1) пісьмо́, (афіцы́йная) папе́ра

2) пісьмо́, напіса́нне;

im ~ ist er gut у пісьме́ ён мо́цны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)