against [əˈgenst, əˈge(ɪ)nst] prep. су́праць, супро́ць; насу́перак;

against smb.’s will су́праць чыёй-н. во́лі;

I have nothing against it. Я нічога не маю супраць (гэтага);

against the background (of) на фо́не

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nil [nɪl] n.

1. sport нуль;

They won the match three nil. Яны выйгралі матч з лікам 3:0.

2. нуль, нічо́га;

reduce the danger to nil зво́дзіць небяспе́ку да нуля́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

скры́ться

1. схава́цца; (исчезнуть) зні́кнуць;

2. перен. (остаться незаметным) утаі́цца, схава́цца;

от его́ глаз ничего́ не скро́ется ад яго́ вачэ́й нічо́га не ўто́іцца (не схава́ецца).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podobny

podobn|y

падобны;

w ~y sposób — такім (падобным) чынам;

nic ~ego! — нічога падобнага!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

fast adv ама́ль, траха́ (не);

~ nichts ама́ль нічо́га;

er wäre ~ gefállen ён ледзь не ўпа́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tótmachen аддз. vt разм. забіва́ць;

sich für j-n [für etw.] nicht ~ не рабі́ць нічо́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wégessen* vt з’е́сці;

j-m álles ~ з’е́сці ўсё ў каго́-н. (нічога яму не пакінуўшы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пу́тны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Разумны, талковы. Шкада, што такому чалавеку бог даў розум. Каб путнаму чалавеку, то якую карысць калгасу прынёс бы!.. Сергіевіч. Нічога пэўнага, путнага, як на тое, не прыходзіла ў галаву. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўсур’ёзны, ‑ая, ‑ае.

Не зусім сур’ёзны. Напаўсур’ёзны тон. □ Міхась пранікліва паглядзеў на Валю, але па твару яе нічога не мог убачыць — ён быў звычайны: напаўсур’ёзны, напаўздзіўлены; нават тая чырвань, што ўспыхнула спачатку, знікла. Шахавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасумне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Стаць сумным, сумнейшым. Віця пасумнеў: шкада, што не давялося нічога ўбачыць самому. Корзун. У люстэрку не адразу пазнаў сябе [Алесь]. Твар стаў бледны, нос завастрыўся, пабольшалі і пасумнелі вочы. Сіняўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)