увіро́ўваць
‘захапляць каго-небудзь, што-небудзь у вір’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
увіро́ўвае |
увіро́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
увіро́ўваў |
увіро́ўвалі |
| ж. |
увіро́ўвала |
| н. |
увіро́ўвала |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
увіро́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інтэрв’юе́р
(англ. interviewer)
журналіст, які бярэ ў каго-н. інтэрв’ю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пратэжы́раваць
(фр. protéger)
рабіць пратэкцыю каму-н., апекаваць каго-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэпрэзента́нт
(лац. repraesentans, -ntis)
кніжн. прадстаўнік каго-н., чаго-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БА́ЗА (грэч. basis),
1) у архітэктуры — аснова (падножжа, п’едэстал), ніжняя апорная частка калоны або пілястры.
2) На транспарце — адлегласць паміж пярэдняй і задняй восямі 2-восевага аўтамабіля, прычэпа і інш. або паміж цэнтрам 2-восевай цялежкі і пярэдняй воссю 3-восевага аўтамабіля. База вагона або лакаматыва — адлегласць паміж цэнтрамі крайніх восяў.
3) У паўправадніковай тэхніцы — назва электрода паўправадніковай прылады, напрыклад транзістара.
4) У машынабудаванні — сукупнасць паверхняў, восяў або пунктаў, па якой вызначаецца становішча вырабу адносна выбранай сістэмы каардынатаў.
5) У матэматыцы — тое, што базіс.
6) Установа, арганізацыя, якая займаецца забеспячэннем або абслугоўваннем каго-н., чаго-н. (напр., экскурсійная база).
7) Склад; частка тэр. для забеспячэння абслугоўвання экспедыцый, войскаў (напр., база ваенная).
т. 2, с. 217
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Адкамя́чыць ’крэпка памяць, пабіць каго-небудзь’ (Шат.). Гл. камячыць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
знеслаўля́ць (каго, што) несов. обессла́вливать, позо́рить, поро́чить, ославля́ть; см. знясла́віць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адгавары́ць сов.
1. ко́нчить говори́ть;
2. (каго) отговори́ть, отсове́товать (кому)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абража́ць (каго, што) несов. оскорбля́ть, наноси́ть оскорбле́ние (кому, чему); уязвля́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абра́зіць (каго, што) сов. оскорби́ть, нанести́ оскорбле́ние (кому, чему); уязви́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)