Zéitliche:

das ~ ségnen эўф. наказа́ць до́ўга жыць;

den Weg des ~n géhen* эўф. паме́рці, скана́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адпячы́ся, ‑пячэцца; ‑пякуцца; зак.

Прабыўшы залішне доўга ў печы, перапячыся. Хлеб адпёкся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́вадзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., каго.

Разм. Доўга павадзіць па розных мясцінах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

векапо́мны, ‑ая, ‑ае.

Які будзе доўга помніцца; незабыўны. Векапомныя падзеі. Векапомныя дні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгасці́цца, ‑гашчуся, ‑госцішся, ‑госціцца; зак.

Разм. Вельмі доўга прабыць у гасцях, загасціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расква́кацца, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць моцна і доўга квакаць. Жабы нешта расквакаліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

но́скі, ‑ая, ‑ае.

Які доўга носіцца; моцны (пра адзенне, абутак і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нажуры́цца, ‑журуся, ‑журышся, ‑журыцца; зак.

Разм. Доўга, многа пажурыцца. Нажурыцца ў адзіноцтве.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намітусі́цца, ‑тушуся, ‑тусішся, ‑тусіцца; зак.

Разм. Многа, доўга памітусіцца. Намітусіцца за дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаганя́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; зак., за кім-чым.

Разм. Ганяцца доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)