амбрафі́лы

(ад гр. ombros = дождж + -філ)

расліны, якія добра пераносяць павышаную вільготнасць, працяглыя дажджы (параўн. амбрафобы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

інкрасбры́дынг

(англ. incrossbreeding)

скрыжоўванне дзвюх добра спалучальных інбрэдных ліній розных парод жывёл для атрымання высокапрадукцыйнага патомства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

інкро́сінг

(англ. incrossing)

скрыжоўванне дзвюх інбрэдных добра спалучальных ліній адной пароды жывёл для атрымання высокапрадукцыйнага патомства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эўкла́з

(ад гр. eu = добра + klasis = ломка, расколванне)

рэдкі каштоўны камень сіняга колеру, якія напамінае аквамарын.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ба́чна разг., в знач. безл. сказ. ви́дно;

адгэ́туль усё до́бра б. — отсю́да всё хорошо́ ви́дно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пуд, -а, мн. -ы́, -о́ў, м.

Руская мера вагі, роўная 16,38 кілаграма.

◊

Пуд солі з’есці з кім-н. (разм.) — пражыць разам доўгі час і добра спазнаць каго-н.

|| памянш. пу́дзік, -а, мн. -і, -аў, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

радзі́ць, раджу́, ро́дзіш, ро́дзіць; зак. і незак.

1. каго-што. Тое, што і нарадзіць (нараджаць).

2. незак. Даваць ураджай, плады (аб глебе, раслінах).

Глеба родзіць добра.

Надта родзяць буракі.

|| незак. таксама раджа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

airtight

[ˈertaɪt]

adj.

1) шчы́льны, гэрмэты́чны

2) Figur. пэ́ўны, до́бра забясьпе́чаны, без слабы́х пу́нктаў, непрабі́ўны, “жале́зны”

an airtight defense — до́бра забясьпе́чаная абаро́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

well-appointed

[,weləˈpɔɪntɪd]

adj.

до́бра забясьпе́чаны, асна́шчаны або́ абсталява́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

наадпачыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Добра адпачыць. Старая ішла ўгору поруч з.. [Зыбіным], і калі сын запытаўся, ці не спыніцца, перадыхнуць, адказала, што і так — у цягніку — наадпачывалася добра. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)