áufrufen*

1. vt

1) закліка́ць

2) выкліка́ць, рабі́ць пераклі́чку

3) выкліка́ць (вучняў)

4) аб’яўля́ць

2. vi (zu D) закліка́ць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

concuss

[kənˈkʌs]

v.

1) трэ́сьці, страса́ць

2) выкліка́ць зрушэ́ньне мазго́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

remind

[rɪˈmaɪnd]

v.t.

напаміна́ць, нага́дваць каму́ што; выкліка́ць успамны успамі́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sicken

[ˈsɪkən]

v.i.

1) захво́рваць

2) адчува́ць або́ выкліка́ць млосьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэаба́за

(ад гр. rheos = цячэнне, паток + база)

найменшая сіла пастаяннага электрычнага току, якая можа выклікаць узбуджэнне ў жывых тканках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Míssvergnügen n -s незадаво́ленасць, незадавальне́нне, пры́красць;

~ beréiten [errégen, máchen] вы́клікаць незадавальне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verhásst a ненаві́сны;

sich ~ máchen вы́клікаць няна́вісць да сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurückstoßen* vt

1) пхаць наза́д, адпі́хваць

2) выкліка́ць агі́ду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

каламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; незак., што.

1. Муціць, рабіць каламутным.

К. ваду.

2. перан. Выклікаць неспакой, баламуціць, уносіць беспарадак.

|| зак. закаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны (да 1 знач.), скаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны, ускаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны і пакаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абцяжа́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -жа́р; -раны; зак., каго-што.

1. Зрабіць цяжкім.

Плады абцяжарылі дрэўцы.

2. Выклікаць адчуванне стомленасці.

Зморанасць абцяжарыла рукі і ногі.

3. перан. Нарабіць цяжкасцей, клопату.

А. даручэннямі, просьбамі.

|| незак. абцяжа́рваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абцяжа́ранне, -я, н. і абцяжа́рванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)