парасо́н, ‑а,
1. Прыстасаванне для засцярогі ад дажджу і сонца ў выглядзе замацаванага на палцы складнога каркаса, абцягнутага матэрыялам.
2. Стрэшка над чым‑н.
3.
[Фр. parasol.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парасо́н, ‑а,
1. Прыстасаванне для засцярогі ад дажджу і сонца ў выглядзе замацаванага на палцы складнога каркаса, абцягнутага матэрыялам.
2. Стрэшка над чым‑н.
3.
[Фр. parasol.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасвяжэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе;
1. Стаць халаднейшым (пра вецер, паветра).
2. Стаць больш яркім, свежым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прымкну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1.
2. Прысунуцца блізка, шчыльна да чаго‑н.
3. Далучыцца да каго‑, чаго‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ту́мба, ‑ы,
1. Невысокі слупок каля дарогі або тратуара.
2. Падстаўка для чаго‑н. у выглядзе такога слупка.
3. Круглае збудаванне для наклейвання аб’яў, афіш і пад.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ПО́ЛЫМЯ»,
літаратурна-мастацкі і грамадска-
У «П.» ўпершыню
Літ.:
Лынькоў М. Шляхам жыцця // Полымя. 1972. № 11;
Танк М. Летапіс вялікіх здзяйсненняў // Там жа. 1982. № 11;
Саламевіч Я. Праз гады // Там жа. 1992. № 11—12;
Конон
Федарэнка
Далідовіч Г. Флагман // Маладосць. 1997. № 12.
С.І.Законнікаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мясі́ць, мяшу, месіш, месіць;
1. Мяць, размінаць якую‑н. густую масу, перамешваючы яе з вадою, вадкасцю.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нія́кі, ‑ая, ‑ае,
1. Які б ні быў; ніводны (ужываецца ў адмоўных сказах).
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазніка́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць;
1.
2. Стаць нябачным — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.
3. Доўга не з’яўляцца куды‑н. — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
празаі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да прозы (у 1 знач.).
2. Будзённы, абмежаваны вузка практычнымі інтарэсамі.
3. Дзелавы, практычны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рассу́нуцца, ‑нецца;
1. Пасунуўшыся, аддаліцца адзін ад аднаго, вызваліўшы паміж сабой месца, прастору.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)