kiss2 [kɪs] v. цалава́ць; цалава́цца;

kiss smb. goodnight/goodbye пацалава́ць каго́-н. пе́рад сном/на развіта́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unfriendly [ʌnˈfrendli] adj. недружалю́бны, няве́тлівы, непрыя́зны;

be unfriendly to/to wards smb. ста́віцца да каго́-н. недружалю́бна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vituperate [vɪˈtju:pəreɪt] v. (against) fml ла́яць; зласлі́ва напада́ць; зло́снічаць;

vituperate aga inst smb. абліва́ць каго́-н. гра́ззю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

выкрада́ць, выкра́дваць

1. (што-н.) wgnehmen* vt, sthlen* vt, ruben vt, entwnden* vt (у каго-н D);

2. (каго-н.) entführen vt, ruben vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

патапі́ць

1. ertränken vt, ersäufen vt (каго-н.);

2. versnken vt, in den Grund bhren (судна);

3. перан. (загубіць каго-н.) zu Grnde [zugrnde] rchten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заі́грываць, -аю, -аеш, -ае; незак.

1. гл. зайграць¹.

2. з кім. Жартаўліва какетнічаць, заляцацца да каго-н. (разм.).

З. з дзяўчатамі.

3. перан., з кім. Паддобрывацца да каго-н., каб выклікаць да сябе прыхільнасць (разм.).

Дыктатар заігрывае з народам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зні́зу, прысл.

1. З ніжняга боку, унізе.

Хлеб падгарэў з.

З. даверху.

Глядзець з. ўверх на каго-н. (таксама перан.: адносіцца да каго-н. з глыбокай павагай).

2. перан. З боку шырокіх мас народа.

Рух пачаўся з.

Крытыка з.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абядні́ць, -ню́, -ні́ш, -ні́ць; -ні́м, абедніце́, -ня́ць; абе́днены; зак., каго-што.

1. Зрабіць бедным на што-н., у якіх-н. адносінах.

А. глебу.

2. Пазбавіць каго-, што-н. выразнасці, сілы, своеасаблівасці.

А. вобраз рамана.

|| незак. абядня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стру́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.

Тонкая вузкая спіралепадобная стужка дрэва, металу і пад., якая ўтвараецца пры апрацоўцы іх паверхні струганнем.

Драўляная с. (зб.).

Сагнаць стружку з каго-н. — прапясочыць каго-н.

|| прым. стру́жкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пранасі́ць, -нашу́, -но́сіш, -но́сіць; -но́шаны; зак.

1. каго-што. Правесці які-н. час, носячы каго-, што-н. або ўжываючы ў носцы што-н.

2. што. Знасіць да дзірак.

П. падэшвы наскрозь.

|| незак. прано́шваць, -аю, -аеш, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)