фініты́зм

(ад лац. fmitus = канечны)

філасофская канцэпцыя, якая адмаўляе аб’ектыўна-рэальны змест катэгорыі бесканечнага, зыходзячы з таго, што чалавек заўсёды мае справу толькі з канечнымі рэчамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эквілібры́ст

(ад лац. aequilibris = які знаходзіцца ў раўнавазе)

1) цыркавы артыст, гімнаст, які займаецца эквілібрыстыкай;

2) перан. чалавек, які праяўляе незвычайную спрытнасць, выкрутлівасць у паводзінах, спрэчках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bolter

I [ˈboʊltər]

n.

1) зьбе́глы конь

2) чалаве́к, які́ адыйшо́ў ад свае́ па́ртыі

II [ˈboʊltər]

n.

сі́та -а n., машы́на для прасе́йваньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gunman

[ˈgʌnmən]

n., pl. -men

1)

а) чалаве́к, узбро́ены стрэ́льбай

б) знаве́ц збро́і

2) напа́днік, банды́т -а m., забо́йца -ы m. & f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

icteric

[ɪkˈterɪk]

1.

n.

1) сро́дак ад жаўту́хі

2) чалаве́к хво́ры на жаўту́ху

2.

adj.

1) жаўту́шны

2) ужыва́ны для лячэ́ньня жаўту́хі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mouse

1. [maʊs]

n., pl. mice [maɪs]

1) мыш, мы́шка f

2) Comput. мыш f

3) нясьме́лы, сарамлі́вы чалаве́к

2. [maʊz]

v.t.

лаві́ць мышэ́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tout

[taʊt]

1.

v.t.

1) дамага́цца, выбіва́ць; шука́ць (кліе́нтаў, пра́цы)

2) расхва́льваць

2.

n.

чалаве́к, які́ шука́е кліе́нтаў; Sl. наво́дчык -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vermin

[ˈvɜ:rmən]

n., pl. or sing.

1) паразы́ты (бло́хі, блашчы́цы, во́шы)

2) шко́днікі (пацукі́ й мы́шы)

3) нікчэ́мны чалаве́к; збро́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

waspish

[ˈwɑ:spɪʃ]

adj.

1) асі́ны, як аса́

2) зло́сны, зласьлі́вы

a waspish person — зласьлі́вы чалаве́к; зье́длівы

a waspish remark — зье́длівая заўва́га, рэма́рка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

moderate​1 [ˈmɒdərət] adj.

1. уме́раны, памярко́ўны;

a man of moderate views чалаве́к памярко́ўных по́глядаў;

moderate demands уме́раныя патрабава́нні;

a moderate climate уме́раны клі́мат

2. сярэ́дні;

students of moderate abilities студэ́нты сярэ́дніх здо́льнасцей

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)