КАМО́РА 1) гаспадарчая пабудова або памяшканне для захоўвання збожжа, прадуктаў харчавання; сховішча найб. каштоўнай маёмасці.
2) У ВКЛ і Рэчы Паспалітай у канцы 15—18 ст. — мытня, дом, дзе ацэньваўся тавар, які правозілі купцы і інш. гандляры, і спаганялася мыта. К. ставілі на ўсіх гал. гандлёвых шляхах, а іх аддзяленні (прыкаморкі) — на другарадных дарогах.
3) У 19 — пач. 20 ст. — кантора пры лясніцтве.
т. 7, с. 532
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трум
(гал. ’t ruim, ад het ruim = памяшканне)
памяшканне ў корпусе судна паміж ніжняй палубай і днішчам (звычайна для грузаў).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
до́ступ, -у, м.
1. Праход, магчымасць пранікнення куды-н.
Няма доступу да крэпасці.
Д. свежага паветра ў памяшканне.
2. Дазвол на наведванне з якой-н. мэтай.
Д. наведвальнікаў у бальніцу.
Д. у архіў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сурдака́мера, -ы, мн. -ы, -мер, ж. (спец.).
Памяшканне з гуканепранікальнымі сценамі, якое служыць для правядзення фізіялагічных і псіхалагічных даследаванняў, а таксама для спецыяльных трэніровак ва ўмовах адсутнасці гукавых раздражняльнікаў.
|| прым. сурдака́мерны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пу́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
1. Пусты, без расліннасці ўчастак зямлі або пакінуты ўчастак зямлі, які не апрацоўваецца.
Забудаваць пустку дамамі.
2. Пустое, бязлюднае памяшканне.
|| прым. пу́сткавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гры́дніца, ‑ы, ж.
Гіст. Памяшканне пры княжацкім двары ў Старажытнай Русі, дзе жыла грыдзь або прымалі гасцей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кунстка́мера, ‑ы, ж.
Гіст. Збор разнастайных (гістарычных, мастацкіх і пад.) рэдкасцей, а таксама памяшканне для такога збору.
[Ням. Kunstkammer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ільносушы́лка і льносушы́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.
Памяшканне для прасушвання льнотрасты перад апрацоўкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бро́йлер, ‑а, м.
1. Кураня, якое гадуецца на мяса асобым спосабам.
2. Памяшканне, дзе гадуюць такіх куранят.
[Англ. broiler.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэзінфіцы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Зрабіць (рабіць) дэзінфекцыю чаго‑н. Дэзінфіцыраваць памяшканне. Дэзінфіцыраваць адзенне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)