ру́пія

(санскр. rupia - срэбра)

грашовая адзінка Індыі, Пакістана, Інданезіі і некаторых іншых краін, а таксама манета адпаведнай вартасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэа́л​1

(ісп. real = каралеўскі, ад rey = кароль)

даўнейшая іспанская сярэбраная манета, якая чаканілася ў 13—19 ст.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сестэ́рцый

(лац. sestertius)

старажытнарымская дробная разменная манета, роўная 212 асам; чаканілася з 3 ст. да н.э.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фа́ртынг

(англ. farthing)

самая дробная англійская манета, роўная 1/4 пенса, якая была ва ўжытку да 1968 г.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цэхі́н

(іт. zechino, ад zecca = манетны двор)

старадаўняя венецыянская залатая манета, якая абарачалася і ў іншых краінах Еўропы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Шастак (манета) 1/264; 3/85; 4/20; 6/614; 10/302; 11/302

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

tin [tɪn] n.

1. во́лава;

sheet tin ліставо́е во́лава;

coated with tin лу́джаны

2. бляша́нка;

a tin of sardines бляша́нка сардзі́н

3. infml гро́шы, зво́нкая мане́та

♦

a little tin god чалаве́к, які́ карыстаецца незаслу́жаным паклане́ннем; ≅ «гліня́ны і́дал»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bilon, ~u

м. білон; дробныя грошы; разменная манета;

w ~ie — драбязой, дробнымі грашыма (атрымаць рэшту і да т.п.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

мілье́м

(фр. millieème = тысячная доля)

дробная разменная манета Егіпта і Судана, роўная адпаведна 1/1000 егіпецкага і суданскага фунта.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дайм

(англ. dime)

сярэбраная, а з 1965 г. медна-нікелевая манета ЗША, роўная 1/10 долара, або 10 цэнтам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)