сіласава́льнасць, ‑і, ж.
Здольнасць сіласавацца, быць сіласаваным. Сіласавальнасць раслін залежыць ад колькасці ў іх цукру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удзвю́х, прысл.
У колькасці дзвюх жанчын. Дзяўчаты, не вячэраўшы, паклаліся спаць, удзвюх на ложку. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цепламе́р, ‑а, м.
Прыбор, лічыльнік для вызначэння колькасці цеплаты, якая выкарыстоўваецца спажыўцамі ад цеплафікацыйнай сеткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
алігаме́рыя
(ад аліга- + -мерыя)
змяншэнне колькасці гамалагічных органаў, якія паўтараюцца, у працэсе гістарычнага развіцця арганізмаў (напр. змяншэнне колькасці сегментаў цела ў чарвей).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ДРЭЙФ ГЕ́НАЎ, генетыка-аўтаматычныя працэсы ў папуляцыі,
змяненне генет. структуры (частаты генаў) папуляцыі ў выніку выпадковых прычын. Тэрмін Д.г. прапанаваў амер. генетык С.Райт (1931). Праяўляецца звычайна пры невял. колькасці папуляцыі (напр., рэзкім яе скарачэнні ў выпадку стыхійных бедстваў, развіцці эпізаотый і інш.). Пад дзеяннем Д.г. узмацняецца працэс гомазігатызацыі структуры папуляцыі, што нарастае з памяншэннем яе колькасці. Нарастанне абумоўлена павелічэннем частаты блізкароднасных скрыжаванняў у невял. папуляцыях, калі ў выніку выпадковых ваганняў частот асобных генаў адбываецца замацаванне адных алеляў пры адначасовай страце іншых. Некат. з атрыманых гомазіготных формаў у новых умовах асяроддзя могуць стаць прыстасавальна каштоўнымі і дзякуючы адбору атрымаць вял. пашырэнне пры наступным павелічэнні колькасці папуляцый.
т. 6, с. 235
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гемо́метр
[ад гема(глабін) + -метр]
прыбор для вызначэння колькасці гемаглабіну ў крыві.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мно́жны, -ая, -ае.
Які складаецца з вялікай колькасці чаго-н., праяўляецца ў мностве форм, відаў.
Множная этымалогія.
○
Множны лік — граматычны разрад, які паказвае, што гаворка ідзе пра многія прадметы, асобы.
|| наз. мно́жнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
панатыка́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. чаго. Натыкаць чаго-н. у якой-н. колькасці.
П. іголак у падушачку.
2. каго-чаго і што. Накалоць усё, многае або ўсіх, многіх.
П. матылькоў на іголкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ураўні́лаўка -і, ДМ -лаўцы, мн. -і, -лавак, ж. (разм.).
Неабгрунтаванае і нічым не апраўданае ўраўноўванне ў чым-н., ураўняльны падыход да чаго-н.
У. ў аплаце працы (незалежна ад яе колькасці і якасці).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)