адча́яцца verzwéifeln vi (у чым-н. an D), in Verzwéiflung verfállen*; die Hóffnung verlíeren* (страціць надзею)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дасве́дчаны informíert; unterríchtet; bewándert (у чым-н. in D); erfáhren; kompetént; sáchkundig; über úmfangreiche Kénntnisse verfügend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заўпа́рціцца разм. sich verstéifen (у чым-н. auf D); wíderspenstig wérden; bóckig sein, bócken vi (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заціка́ўленасць ж. Interésse n -s, Interessíertheit f - (y чым-н. an D);

матэрыя́льная заціка́ўленасць materiélle Interessíertheit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звы́клы

1. (які ўвайшоў у звычку) gewóhnt;

2. (які звыкся з чым-н.) gewöhnt (an A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éinigen

1. vt аб’ядно́ўваць, злуча́ць; (auf, über A) дамо́віцца (аб чым-н.)

2. ~, sich аб’ядно́ўвацца (auf, über A) дамо́віцца (аб чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

versórgen

1. vt (mit D)

1) забяспе́чваць (чым-н.), абслуго́ўваць

2) выко́нваць

2. ~, sich рабі́ць запа́сы, забяспе́чваць сябе́ (mit D – чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gléichstehen* аддз. vi (D, an D) быць нараўне́ (з кім-н., чым-н.), стая́ць на адно́лькавай вышыні́ (з кім-н., чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

satisfy [ˈsætɪsfaɪ] v.

1. здавальня́ць, задавальня́ць, наталя́ць;

be satisfied with smth. быць задаво́леным чым-н.;

satisfy a request выко́нваць про́сьбу;

satisfy one’s hunger наталя́ць го́лад;

I am satisfied with your explanation. Я прымаю ваша тлумачэнне.

2. прыно́сіць задавальне́нне; ра́даваць;

satisfy the ear ла́шчыць слых

3. адпавяда́ць ( чаму-н.);

satisfy demands/requirements адпавяда́ць патрабава́нням

4. перако́нваць;

satisfy oneself of smth. перакана́цца ў чым-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ублы́таць, ублы́тваць

1. (заблытаць што-н. у чым-н.) éinflechten* vt;

2. (абматаць, увязаць) umwíckeln vt (чым-н. mit D), úmbinden* vt, um etw. (A) bínden*;

3. перан. (уцягнуць, умяшаць у што-н.) verwíckeln vt, verstrícken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)