stray
[streɪ]
1.
v.i.
1) блудзі́ць; блука́ць, туля́цца, бадзя́цца; адбіва́цца (ад ста́тку)
2) зьбіва́цца з пра́вільнага шля́ху
2.
adj.
які́ блука́е, туля́ецца, які́ заблудзі́ў, адбі́ўся ад грамады́, аблу́дны
stray dog — бяздо́мны саба́ка
3.
n.
бадзя́га, туля́га -і m. & f.; чалаве́к, які́ заблудзі́ў, жывёліна, што адбілася ад ста́тку
•
- strays
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dying
[ˈdaɪɪŋ]
1.
adj.
1) паміра́ючы, прысьме́ртны
2) які́ заміра́е, заціха́е; які́ канча́ецца, адыхо́дзіць
the dying day — адыхо́дзячы дзень
2.
n.
1) сьмерць f., паміра́ньне n.
2) заміра́ньне, заціха́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
відэа...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:
1) які мае адносіны да электрычных сігналаў, што выклікаюць адлюстраванне (відэасігналаў), напр.: відэазапіс, відэамагнітафон, відэатэлефон;
2) які мае адносіны да відэазапісу, напр.: відэаплёнка, відэафільм, відэаінжынер.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вуа́ль, -і, ж.
1. Тонкая празрыстая матэрыя.
2. Кавалак такой матэрыі або сеткі, які прымацаваны да жаночага капелюша і закрывае твар.
Капялюш з вуаллю.
3. Налёт на негатыве, які зніжае кантраснасць фотаздымка (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
арганізава́ны, -ая, -ае.
1. Аб’яднаны, згуртаваны, які ўваходзіць у склад якой-н. арганізацыі.
А. калектыў.
2. Планамерны, упарадкаваны.
А. характар партызанскай барацьбы.
3. Дысцыплінаваны, які дзейнічае дакладна і планамерна.
|| наз. арганізава́насць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абмя́клы, -ая, -ае.
1. Які страціў першапачатковую цвёрдасць, пругкасць; зрабіўся вялым, расслабленым.
А. хлеб.
2. перан. Пра чалавека, характар, які стаў больш мяккім.
Суровы гаспадар ад пахвалы зрабіўся абмяклым.
|| наз. абмя́класць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неадушаўлёны, -ая, -ае.
1. Які не адносіцца да свету жывых істот; нежывы.
Неадушаўлёныя прадметы.
2. У граматыцы: які адносіцца да катэгорыі назоўнікаў, што абазначаюць розныя з’явы рэчаіснасці, нежывыя прадметы.
|| наз. неадушаўлёнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
некта́р, -у, м.
1. У грэчаскай міфалогіі: напітак багоў, які даваў ім бяссмерце і вечную маладосць.
Жыватворны н.
2. Салодкі сок, які выдзяляецца кветкамі меданосных раслін.
Пчолы збіраюць н.
|| прым. некта́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
непрыкме́тны і непрыме́тны, -ая, -ае.
1. Такі, які цяжка заўважыць, прыкмеціць; нязначны.
Непрыкметная крынічка.
Прайсці непрыметна (прысл.).
2. Які не вылучаецца сярод іншых.
Н. чалавек.
|| наз. непрыкме́тнасць, -і, ж. і непрыме́тнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сямі...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:
1) які складаецца з сямі якіх-н. адзінак, змяшчае сем адзінак, напр.: сямізначны, сямідзённы, сямігадзінны;
2) які адносіцца да сямі, да сёмага, напр. сямігадзінны (цягнік).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)