растрыво́жыцца únruhig wérden, sich beúnruhigen; sich áufregen, sich (D) Gedánken máchen (чым-н. über A) (хвалявацца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стасава́цца entspréchen* vi (з чым-н. D), überéinstimmen vi (mit D), im Einklang stéhen* (mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

угаво́рвацца разм. (умовіцца з кім-н. аб чым-н.) sich verábreden, sich verständigen; éine Ábmachung tréffen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утрыма́нне​III н. (змесціва ў чым-н.) Gehált m -/e)s, -e; Prozéntsatz m -es, -sätze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éinigen

1. vt аб’ядно́ўваць, злуча́ць; (auf, über A) дамо́віцца (аб чым-н.)

2. ~, sich аб’ядно́ўвацца (auf, über A) дамо́віцца (аб чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gléichstehen* аддз. vi (D, an D) быць нараўне́ (з кім-н., чым-н.), стая́ць на адно́лькавай вышыні́ (з кім-н., чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

versórgen

1. vt (mit D)

1) забяспе́чваць (чым-н.), абслуго́ўваць

2) выко́нваць

2. ~, sich рабі́ць запа́сы, забяспе́чваць сябе́ (mit D – чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

satisfy [ˈsætɪsfaɪ] v.

1. здавальня́ць, задавальня́ць, наталя́ць;

be satisfied with smth. быць задаво́леным чым-н.;

satisfy a request выко́нваць про́сьбу;

satisfy one’s hunger наталя́ць го́лад;

I am satisfied with your explanation. Я прымаю ваша тлумачэнне.

2. прыно́сіць задавальне́нне; ра́даваць;

satisfy the ear ла́шчыць слых

3. адпавяда́ць ( чаму-н.);

satisfy demands/requirements адпавяда́ць патрабава́нням

4. перако́нваць;

satisfy oneself of smth. перакана́цца ў чым-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ублы́таць, ублы́тваць

1. (заблытаць што-н. у чым-н.) éinflechten* vt;

2. (абматаць, увязаць) umwíckeln vt (чым-н. mit D), úmbinden* vt, um etw. (A) bínden*;

3. перан. (уцягнуць, умяшаць у што-н.) verwíckeln vt, verstrícken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

поко́ящийся

1. прич. які́ (што) знахо́дзіцца ў спако́і; які́ (што) спачыва́е; які́ (што) абапіра́ецца (апіра́ецца) (на што); які́ (што) ляжы́ць (на чым); які́ (што) стаі́ць (на чым); які́ (што) грунту́ецца; см. поко́иться;

2. в знач. прил. які́ (што) знахо́дзіцца ў спако́і;

поко́ящееся те́ло физ. це́ла ў спако́і;

поко́ящаяся по́чка бот. спачыва́ючая пупы́шка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)