паўпадва́л, ‑а, м.

Памяшканне пад першым паверхам, размешчанае часткова ніжэй узроўню зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пена́л, ‑а, м.

Падоўжная скрынка, футарал для ручак, алоўкаў, гумак і пад.

[Ад лац. penna — пяро.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пепто́н, ‑у, м.

Спец. Прадукт распаду бялкоў пры страваванні пад уздзеяннем пепсіну.

[Ад грэч. peptos — звараны, ператраўлены.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабялі́цца, ‑беліцца; зак.

Спец. Атрымаць белую афарбоўку (пра палатно, паперу і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́дынг, ‑у, м.

Запяканка з круп, мукі, тварагу і пад. Тварожны пудынг.

[Англ. pudding.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскле́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, які расклейвае аб’явы, афішы і пад. Расклейшчык аб’яў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рубцава́цца, ‑цуецца; незак.

Зажываць, гаіцца, утвараючы рубцы (пра раны, язвы і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэдкале́гія, ‑і, ж.

Рэдакцыйная калегія ў якім‑н. выдавецтве, газеце і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэменяцве́тныя, ‑ых.

Сямейства паразітных раслін, да якога адносяцца рэменяцветнік, амяла і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаспаку́са, ‑ы, ж.

Спакушэнне сябе прыемнымі, але нязбытнымі марамі, спадзяваннямі і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)