gender
[ˈdʒendər]
1.
n.
Gram. род -у m.
2.
adj.
1) ро́давы
gender endings — ро́давыя канча́ткі
2) informal пол -у m.
the female gender — жано́чы пол
3.
v.t., Archaic
спараджа́ць, нараджа́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
вус м.
1. (род. ву́са) ус;
2. (род. ву́су) собир. ус;
кіто́вы в. — кито́вый ус;
◊ і ў в. не дзьме — и в ус не ду́ет;
мата́ць на в. — мота́ть на ус
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
калі́бр м.
1. (род. калі́бру) в разн. знач. кали́бр;
снара́д вялі́кага ~ру — снаря́д большо́го кали́бра;
к. ружжа́ — кали́бр ружья́;
шкля́нкі ро́зных ~раў — стаканы ра́зных кали́бров;
2. (род. калі́бра) тех. (прибор) кали́бр
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сплаў I (род. спла́ву) м., прям., перен. сплав;
с. мета́лаў — сплав мета́ллов;
с. ду́мкі і пачуцця́ — сплав мы́сли и чу́вства
сплаў II (род. спла́ву) м. (действие) сплав;
с. ле́су — сплав ле́са
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фон I (род. фо́ну) м., прям., перен. фон;
све́тлы ф. — све́тлый фон;
вылуча́цца на агу́льным фо́не — выделя́ться на о́бщем фо́не
фон II (род. фо́ну) м., эл., радио, в разн. знач. фон
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ве́стник
1. (приносящий весть) вясту́н, род. вестуна́ м., вяшчу́н, род. вешчуна́ м., вяшча́льнік, -ка м.;
2. (бюллетень, журнал) ве́снік, -ка м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
визжа́ние ср. вішча́нне, -ння ср., віск, род. ві́ску м.; (писк) пішча́нне, -ння ср., піск, род. пі́ску м.; (скуление) скавыта́нне, -ння ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
враль разг. браху́н, -на́ м., хлус, род. хлуса́ м., ілгу́н, -на́ м., (после гласных) лгун, род. лгуна́ м., маню́ка, -кі м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
врун разг. ілгу́н, -на́ м., (после гласных) лгун, род. лгуна́ м., хлус, род. хлуса́ м., маню́ка, -кі м., браху́н, -на́ м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
высь
1. вышыня́, -ні ж., высь, род. вы́сі ж.;
2. выси мн. (вершины гор) вяршы́ні, род. вяршы́нь;
го́рные выси го́рныя вяршы́ні.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)