Verbum

commit [kəˈmɪt] v.

1. рабі́ць (часцей што-н. дрэннае); чыні́ць, учыня́ць; твары́ць;

commit a crime зрабі́ць/учыні́ць злачы́нства;

commit suicide ско́нчыць жыццё самазабо́йствам/самагу́бствам

2. прызнача́ць (грошы, сродкі на што-н.); адво́дзіць (час на што-н.)

3. : commit oneself звя́зваць сябе́ (абавязкамі, абяцаннямі)

4. змяшча́ць;

commit to hospital змясці́ць у бальні́цу;

commit to memory заву́чваць, запаміна́ць;

commit to paper запі́сваць

compliment​¹ [ˈkɒmplɪmənt] n.

1. кампліме́нт, ухва́ла;

a backhanded/doubtful/left-handed compliment двухсэнсо́ўны кампліме́нт

2. pl. fml compliments прывіта́нне, пакло́н, віншава́нне;

Give my compliments to your wife. Перадайце прывітанне вашай жонцы.

♦

make/pay a compliment гавары́ць/рабі́ць кампліме́нт;

return the compliment адка́зваць кампліме́нтам на кампліме́нт;

with the compliments of/with compliments from… з найле́пшымі пажада́ннямі ад…

necessary​¹ [ˈnesəsəri] n.

1. the necessaries dated (са́мае) неабхо́днае (пра рэчы);

the neces saries of life прадме́ты/рэ́чы пе́ршай неабхо́днасці (адзенне, ежа і да т.п.)

2. the necessary гро́шы, сро́дкі, фіна́нсы (на што-н.)

3. неабхо́днае;

do the necessary рабі́ць то́е, што неабхо́дна;

Leave the disk – I’ll do the necessary. Пакінь дыск – я зраблю ўсё неабходнае.

offence [əˈfens] n.

1. (against) правапарушэ́нне, злачы́нства;

a criminal offence крыміна́льнае злачы́нства;

an offense against the law парушэ́нне зако́ну;

commit an offense учыня́ць/рабі́ць злачы́нства

2. кры́ўда, абра́за;

give/cause offence to smb. кры́ўдзіць/абража́ць каго́-н.;

take offence at smb./smth. кры́ўдзіцца на каго́-н./што-н.

♦

no offense (meant) infml не ў кры́ўду ка́жучы

slide​² [slaɪd] v. (slid)

1. слі́згаць, саслі́згваць;

The drawers slide in and out easily. Шуфляды добра засоўваюцца і высоўваюцца;

He slid down the banisters. Ён з’ехаў уніз па парэнчах.

2. прахо́дзіць мі́ма, непрыкме́тна кра́сціся; прашмы́гваць;

The years slid past/by. Гады прайшлі непрыкметна.

♦

let things slide ста́віцца да спраў абыя́кава, нядба́йна; рабі́ць што-н. спусці́ўшы рукавы́

stake​² [steɪk] v.

1. (on) рабі́ць ста́ўку, ста́віць на ка́рту;

I stake my reputation on his honesty. За яго сумленнасць я ручаюся сваім добрым імем.

2. загаро́джваць, абгаро́джваць;

We staked the newly planted trees. Мы абгарадзілі калочкамі маладзенькія дрэўцы.

stake out [ˌsteɪkˈaʊt] phr. v. назіра́ць за пэ́ўным уча́сткам; AmE, infml назнача́ць (асабліва паліцэйскага) на пэ́ўны ўча́стак пра́цы