сілкава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец.

1. Прызначаны для сілкавання. Сілкавальная вада для паравога катла.

2. Які забяспечвае чым‑н. неабходным для нармальнага дзеяння, функцыяніравання. Сілкавальная станцыя. Сілкавальная помпа. Сілкавальны коўш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вузлавы́ прям., перен. узлово́й;

~ва́я ста́нцыя — узлова́я ста́нция;

~во́е пыта́нне — узлово́й вопро́с;

~во́е пісьмо́ — узлово́е письмо́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

натуралі́ст м., в разн. знач. натурали́ст;

ста́нцыя ю́ных ~таў — ста́нция ю́ных натурали́стов;

маста́к-н. — худо́жник-натурали́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

węzłowy

węzłow|y

вузлавы;

stacja ~a — вузлавая станцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

załadunkowy

załadunkow|y

пагрузочны;

stacja ~a — пагрузачная станцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

TOS

= Techniczna Obsługa Samochodów — станцыя тэхнічнага абслугоўвання; СТА

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przeładunkowy

przeładunkow|y

перагрузачны;

stacja ~a — перагрузачная станцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

meteorologiczny

meteorologiczn|y

метэаралагічны;

stacja ~a — метэаралагічная станцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

біяста́нцыя

(ад бія- + станцыя)

навукова-даследчая ўстанова, дзе праводзіцца стацыянарнае вывучэнне раслін і жывёл у прыродных умовах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

брыке́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да брыкету (у 2 знач.). Прафесар паказаў рукой на будынак. — У гэтай палове сама станцыя, — сказаў ён, — а злева сушыльнае аддзяленне брыкетнага завода. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)