абрабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены; зак.
1. што. Апрацаваць, дагледзець.
А. зямлю.
2. што. Апрацоўваючы, прыдаць чаму-н. патрэбны выгляд, якасць.
А. каштоўны камень.
3. каго-што. Запэцкаць, забрудзіць чым-н. (разм.).
А. кашулю.
|| незак. абрабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГЕЛІЯТРО́П,
мінерал, зялёная з чырвонымі ўкрапінамі, разнавіднасць халцэдону. Вырабны камень. Выкарыстоўваецца для вытв-сці дробных маст. вырабаў.
т. 5, с. 141
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛЯ́ПІС (лац. lapis камень),
сплаў серабра нітрату з нітратам калію. Выкарыстоўваюць у медыцыне як вяжучы бактэрыцыдны сродак.
т. 9, с. 427
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
краевуго́льны áußerordentlich wíchtig;
◊
краевуго́льны ка́мень Éckpfeiler m -s, -, Éckstein m -s, -e, Grúndstein m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ломово́йII ламавы́; (битый) бі́ты; лама́ны;
ломово́е желе́зо жале́зны лом;
ломово́й ка́мень бі́тае каме́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
stepping stone [ˈstepɪŋˌstəʊn] n.
1. сро́дак для дасягне́ння мэ́ты
2. ка́мень для перахо́ду (праз ручай, рэчку і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wham2 [wæm] v. infml мо́цна біць, удара́ць; удара́цца;
The car whammed into the stone. Машына стукнулася аб камень.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
камене... (а таксама каменя...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнню адпавядае слову камень, напрыклад: каменеапрацоўчы, каменедрабілка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
літагра́фскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да літаграфіі, прызначаны для яе. Літаграфскі спосаб друкавання. Літаграфскі станок. Літаграфскі камень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
васьміпудо́вы, ‑ая, ‑ае.
Вагой восем пудоў. Васьміпудовы камень. // У які можна змясціць восем пудоў чаго‑н. Васьміпудовая скрыня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)