непрымяні́мы, ‑ая, ‑ае.

Які нельга прымяніць для чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награва́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца награваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накле́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца наклейваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

першаво́браз, ‑а, м.

Кніжн. Першапачатковы, зыходны ўзор чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праці́ршчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца праціркай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыклёпшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца прыклёпкай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпа́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прымацаваны да чаго‑н. паяннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыціска́ч, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для прыціскання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышы́цца, ‑шыецца; зак.

Разм. Прымацавацца да чаго‑н. шыццём.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздрабня́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне, механізм для раздрабнення чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)