духаве́нства, -а, н., зб.

Служыцелі рэлігійнага культу.

Праваслаўнае д.

Каталіцкае д.

Мусульманскае д.

○

Белае духавенства — частка праваслаўнага духавенства, якая не дае зароку строга прытрымлівацца бясшлюбнасці.

Чорнае духавенства — частка праваслаўнага духавенства, якая строга прытрымліваецца манаскага зароку не ўступаць у шлюб.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

часці́на, -ы, мн. -ы, -цін, ж. (разм.).

Тое, што і частка (у 1—3 знач.); вялікая, значная частка чаго-н.

○

Часціны мовы — лексіка-граматычныя разрады слоў, якія характарызуюцца агульнымі лексічнымі і граматычнымі адзнакамі, агульнасцю асноўных сінтаксічных функцый у сказе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

genesis [ˈdʒenəsɪs] n.

1. (of) fml пача́так, гене́зіс

2. Genesis Кні́га Быцця́ (частка Бібліі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bust​1 [bʌst] n.

1. бюст (скульптура)

2. ве́рхняя ча́стка це́ла; гру́дзі (жанчыны); бюст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

proportion [prəˈpɔ:ʃn] n.

1. прапо́рцыя (у розных знач.)

2. ча́стка, до́ля

3. math. прапо́рцыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pt пісьмовае скар. ад : 1. part ча́стка

2. pint пі́нта

3. point ачко́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

upside

[ˈʌpsaɪd]

n.

ве́рхні бок; ве́рхняя ча́стка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

winds

pl.

духавы́я інструмэ́нты (ча́стка арке́стру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падэ́шва, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

1. Ступня (у 2 знач.).

Намуляць падэшву.

2. Ніжняя частка абутку пад ступнёй.

Скураная п.

3. перан., чаго. Ніжняя частка, аснова чаго-н.

П. гары.

|| прым. падэ́швенны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каркаві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж.

Частка тушы, якая прылягае да карка.

|| прым. каркаві́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)