разгу́джваць

‘разладжваць, перашкаджаць ажыццяўленню чаго-небудзь; ганьбіць, знеслаўляць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разгу́джваю разгу́джваем
2-я ас. разгу́джваеш разгу́джваеце
3-я ас. разгу́джвае разгу́джваюць
Прошлы час
м. разгу́джваў разгу́джвалі
ж. разгу́джвала
н. разгу́джвала
Загадны лад
2-я ас. разгу́джвай разгу́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разгу́джваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спана́траваць

‘пранікаць у што-небудзь, дасягаць чаго-небудзь, даследаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спана́трую спана́труем
2-я ас. спана́труеш спана́труеце
3-я ас. спана́труе спана́труюць
Прошлы час
м. спана́траваў спана́травалі
ж. спана́травала
н. спана́травала
Загадны лад
2-я ас. спана́труй спана́труйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спана́труючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тарнава́ць

‘прымяняць што-небудзь; прыстасоўваць што-небудзь да чаго-небудзь; малаціць неразвязаныя снапы’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. тарну́ю тарну́ем
2-я ас. тарну́еш тарну́еце
3-я ас. тарну́е тарну́юць
Прошлы час
м. тарнава́ў тарнава́лі
ж. тарнава́ла
н. тарнава́ла
Загадны лад
2-я ас. тарну́й тарну́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час тарну́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тры́нкнуць

‘трынкнуць чаго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. тры́нкну тры́нкнем
2-я ас. тры́нкнеш тры́нкнеце
3-я ас. тры́нкне тры́нкнуць
Прошлы час
м. тры́нкнуў тры́нкнулі
ж. тры́нкнула
н. тры́нкнула
Загадны лад
2-я ас. тры́нкні тры́нкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час тры́нкнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

увабража́ць

‘уяўляць каго-небудзь, што-небудзь; рабіць выяву каго-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. увабража́ю увабража́ем
2-я ас. увабража́еш увабража́еце
3-я ас. увабража́е увабража́юць
Прошлы час
м. увабража́ў увабража́лі
ж. увабража́ла
н. увабража́ла
Загадны лад
2-я ас. увабража́й увабража́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час увабража́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цвікчэ́ць

‘утвараць гук пры перамешванні чаго-небудзь масленага, памазанага маслам (алеем) (каша цвікчыць)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цвікчу́ цвікчы́м
2-я ас. цвікчы́ш цвікчыце́
3-я ас. цвікчы́ць цвікча́ць
Прошлы час
м. цвікчэ́ў цвікчэ́лі
ж. цвікчэ́ла
н. цвікчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. цвікчы́ цвікчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час цвікчучы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ЛАКАЛІЗА́ЦЫЯ (ад лац. localis мясцовы),

аднясенне чаго-небудзь да пэўнага месца; абмежаванне пэўнай прасторай месца дзеяння, распаўсюджання якой-н. з’явы, працэсу (напр., Л. пажару).

т. 9, с. 104

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КСЕНАФО́БІЯ (ад грэч. xenos чужы + ...фобія),

1) неадчэпны страх перад незнаёмымі тварамі.

2) Нецярпімасць, непрыняцце, нянавісць да каго-небудзь або чаго-небудзь чужога, чужароднага.

т. 8, с. 542

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАЛІ..., полі... (ад грэч. poly многа, многае), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае мноства, усебаковасць, разнастайны састаў чаго-н., напр., паліандрыя, паліглот, поліартрыт.

т. 11, с. 555

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЕЗ(А)... (ад грэч. mesos сярэдні, прамежкавы), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае сярэднюю велічыню ці прамежкавае становішча чаго-небудзь (напр., мезадэрма, мезасфера).

т. 10, с. 257

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)