il-
1)
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
il-
1)
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
напіса́нне
1. (дзеянне) Schréiben
2. (
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
археты́п, ‑а,
1. Самы старажытны рукапіс твора, які служыць першакрыніцай для наступных копій.
2.
[Грэч. archétypon — першавобраз, арыгінал, першаўзор.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вершава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да верша, вершаскладання.
2. Напісаны вершамі, не празаічны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дру́жа,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
новаўтварэ́нне, ‑я,
1. З’яўленне новых форм або элементаў.
2. Элемент,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
траці́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Трэцяя стадыя ў развіцці чаго‑н. (звычайна хваробы).
2. Звязаны з першым перыядам кайназойскай эры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)