Verbum

анлайнавы слоўнік

Паясні́ца, пояснэ́ца, поясні́ца, паесні́ца ’частка спіны крыху ніжэй пояса’, ’паласа тканіны, пояс у спадніцы, штанах’ (ТСБМ, Бес.; пух., бяроз., кам., стаўб., навагр., арш., мазыр., хойн., КЭС; Касп.), ’нашыйнік (у жывёл)’ (карэліц., Сл. ПЗБ). Да по́яс (гл.). Аб суфіксе ‑ніц‑а гл. Сцяцко, Афікс. наз., 164.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

віднава́ты, ‑ая, ‑ае.

Не зусім цёмны, крыху светлы. Калі віднаватая ноч, то працуюць і ноччу. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нададра́ць, наддзяру, наддзярэш, наддзярэ; наддзяром, наддзераце; зак., што.

Разм. Крыху, не да канца разадраць. Нададраць канверт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падвесялі́ць, ‑весялю, ‑вяселіш, ‑вяселіць; зак., каго.

Разм. Крыху развесяліць. Падвесяліць кампанію. □ Бацькава лагоднасць падвесяліла Антона. Пальчэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўнава́ты, ‑ая, ‑ае.

З невялікай паўнатой, поўны. У пакой увайшоў ужо немалады, крыху паўнаваты чалавек. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарнаво́кі, ‑ая, ‑ае.

У якога чорныя, цёмныя вочы. Лабановічу падабалася прыгожанькая, крыху сарамяжлівая, чарнавокая Лідачка. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гэй межд., в разн. знач. эй разг., гей;

гэй! пачака́й крыху́! — эй (гей)! подожди́ немно́го!;

гэй вы, ко́ні! — эй (гей) вы, ко́ни!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засаро́міць сов. (заставить почувствовать стыд) устыди́ть; застыди́ть; усо́вестить;

яго́ крыху́ ~мілі — его́ немно́го устыди́ли (застыди́ли, усо́вестили);

2. (привести в смущение) смути́ть, сконфу́зить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

crumb

[krʌm]

1.

n.

1) кро́шка f.

2) мя́кіш -у m. (хле́ба, бу́лкі)

3) Figur. кры́шку, крыху́

a crumb of comfort — крыху́ выго́ды

2.

v.t.

1) крышы́ць

2) абсыпа́ць кро́шкамі, ука́чваць у кро́шках

3) informal зьмята́ць кро́шкі

3.

v.i.

крышы́цца, распада́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ВЕРАЦЯНО́,

1) прылада для ручнога прадзення лёну, воўны, пянькі. У стараж. часы верацяном служыла драўляная крыху завостраная палачка, пазней — конусападобная даўж. 20—30 см з завостраным верхам і патоўшчаным нізам, на які для павелічэння вагі надзявалі прасліца.

2) Вярчальны стрыжань, на які надзяваюцца патрон, шпуля, катушка і інш.; асн. рабочы орган роўнічных, прадзільных, прадзільна-круцільных і круцільных машын. Прызначана для скручвання роўніцы, пражы, нітак і ўтварэння пакоўкі пэўнай формы і памераў. Бываюць кальцавыя, круцільныя, полыя і рагульчатыя.

Верацёны.

Верацяно для прадзення натуральных валокнаў: 1 — шпіндэль; 2 — ролікавы падшыпнік; 3 — утулка; 4 — падпятнік.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)