перасы́пацца, ‑плецца; зак.

1. Перамясціцца з аднаго месца ў другое (пра сыпкія рэчывы). [Вуля:] — Унук шмат ад чаго адстаў. Горлам бярэ. Навучыўся яшчэ тады, калі і ўчастка ў вас не было. А за гэты час многа на зямлі пяску перасыпалася. Пташнікаў.

2. Насыпацца больш, чым трэба, цераз верх.

перасыпа́цца, ‑а́ецца; незак.

1. Незак. да перасы́пацца.

2. Зал. да перасыпа́ць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праламле́нне, ‑я, н.

1. Спец. Адхіленне, змяненне напрамку (радыёхваль, светлавых, гукавых і інш. хваль) пры пераходзе з аднаго асяроддзя ў другое. Праламленне святла. Праламленне радыёхваль.

2. перан. Суб’ектыўнае асэнсаванне якога‑н. факта, якое мяняе яго сэнс, змест. Андрэй, слухаючы Грышу, адчуваў, што ў ім, у Грышы, паўтараецца ў нейкім сваім праламленні яго, Андрэя, палітычная маладосць. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераве́сціся

1. (з аднаго месца на другое і г. д.) sich versétzen lássen*;

2. (знікнуць) verschwínden* vi (s); áusgehen* vi (s), álle sein [werden] (пра грошы, тавары і г. д.); áussterben* vi (s) (пра жывёл)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перабаўля́ць I несов., разг. (лишнее) передава́ть; дава́ть бо́льше, чем сле́дует

перабаўля́ць II несов., разг.

1. переправля́ть;

2. (в другое место) перета́скивать, передвига́ть;

1, 2 см. пераба́віць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераска́кваць несов.

1. (через что-л.) перепры́гивать, переска́кивать; перема́хивать;

2. (с одного места на другое) переска́кивать;

3. перен. переска́кивать;

1-3 см. пераско́чыць;

4. (перегонять, скача) переска́кивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАРУЛЁЎ (Мікалай Аляксандравіч) (6.11.1919, в. Баева Дубровенскага р-на Віцебскай вобл. — 7.5.1980),

рускі пісьменнік. Засл. работнік культуры Беларусі (1979). Скончыў Магілёўскі пед. ін-т (1941). Працаваў у прэсе, на кінастудыі, у выдавецтве, у 1970—80 адказны сакратар бюлетэня «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі». Друкаваўся з 1938. Аўтар зб. вершаў «Аднагодкі» (1950), «У дарозе» (1956), аповесці для юнацтва «Сябры-таварышы» (1954), рамана пра жыццё студэнтаў напярэдадні і ў пачатку Вял. Айч. вайны «Бывайце, любімыя» (1979, складае дылогію з раманам «Пасля разлукі», 1981), аповесці для дзяцей «Новы настаўнік» (1974), гумарыстычных апавяданняў (зб. «Кібернетычная жонка», 1979), сцэнарыяў фільмаў. Маральна-этычныя праблемы раскрывае ў п’есах «Другое знаёмства» (1959), «Калі любіш» (1963), «Мая дачка» (1966), «Помста Палавінкіна» (паст. 1968) і інш. Пераклаў на рус. мову раманы М.​Паслядовіча «Святло над Ліпскам», М.​Зарэцкага «Вязьмо», аповесці Э.​Самуйлёнка «Тэорыя Каленбрун», П.​Галавача «Вінаваты. Спалох на загонах», апавяданні І.​Мележа, Я.​Скрыгана, У.​Краўчанкі, вершы А.​Астапенкі, А.​Вялюгіна, П.​Панчанкі, М.​Танка і інш.

Тв.:

Наследники: Пьесы. Мн., 1971;

Признание: Избранное. Мн., 1976;

Прощайте, любимые: Повесть и рассказы. Мн., 1977.

т. 5, с. 72

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

хрен хрэн, род. хрэ́ну м.;

◊

хрен ре́дьки не сла́ще погов. хрэн за рэ́дзьку не саладзе́йшы; як там не смята́на, так тут не сыро́ватка; адно́ — гара́чка, а друго́е — баля́чка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закі́двацца несов.

1. заки́дываться;

2. (принимать другое положение) заки́дываться; (о голове — ещё) запроки́дываться;

1, 2 см. закі́нуцца 1, 3;

3. страд. забра́сываться; заки́дываться; зава́ливаться; зашвы́риваться; запроки́дываться; см. закі́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераблы́тваць несов.

1. в разн. знач. перепу́тывать; (принимать одно за другое — ещё) сме́шивать, спу́тывать; (приводить в беспорядок — ещё) переме́шивать;

2. разг. (передавая, искажать) перевира́ть;

1, 2 см. пераблы́таць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахрысці́ць сов.

1. перекрести́ть;

2. (в другую веру) перекрести́ть; окрести́ть;

3. разг. (дать другое название, имя, прозвище кому-, чему-л.) окрести́ть;

4. прост. огре́ть;

п. бізуно́м — огре́ть пле́тью

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)