appointee [əˌpɔɪnˈti:] n. асо́ба, прызна́чаная на яку́ю-н. паса́ду
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
legend [ˈledʒənd] n.
1. леге́нда, пада́нне
2. легенда́рная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
office-holder [ˈɒfɪshəʊldə] n. чыно́ўнік, службо́вая асо́ба, дзяржа́ўны слу́жачы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
security risk [sɪˈkjʊərətiˌrɪsk] n. паліты́чна ненадзе́йны чалаве́к, падазро́ная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
напе́рснік², -а, мн. -і, -аў, м. (уст.).
Блізкая асоба, якой давяраюць свае тайны.
|| ж. напе́рсніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адыёзны, -ая, -ае (кніжн.).
Які выклікае да сябе крайне адмоўныя адносіны; непрыемны, адмоўны.
Адыёзная асоба.
|| наз. адыёзнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акушэ́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.
Асоба сярэдняга медыцынскага персаналу, спецыялістка па акушэрстве (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пратэжэ́, нескл., м. і ж., каго або чый (кніжн.).
Асоба, якая карыстаецца чыёй-н. пратэкцыяй.
Гэты юнак — ваш п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сле́дчы, -ага, мн. -ыя, -ых, м.
1. гл. следства.
2. Службовая асоба, якая вядзе следства.
|| прым. сле́дчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДВУХМО́ЎЕ, білінгвізм,
валоданне і карыстанне 2 моўнымі сістэмамі. Адрозніваюць Д.: актыўнае (асоба валодае вуснай формай мовы і карыстаецца ёю), патэнцыяльна актыўнае (асоба валодае вуснай мовай, але працяглы час не карыстаецца ёю) і пасіўнае (асоба разумее мову, але не можа карыстацца вуснай формай); нарматыўнае, або каардынацыйнае (паслядоўна правільнае ўжыванне нормаў абедзвюх моў), аднабакова-нарматыўнае (асоба валодае нормамі толькі адной мовы) і ненарматыўнае (асоба не валодае нормамі ні адной мовы); чыстае (мова выбіраецца адпаведна пэўнай сітуацыі) і змешанае (асоба ў адной і той жа сітуацыі карыстаецца 2 мовамі); непасрэднае (калі мова непасрэдна звязана з мысленнем) і апасродкаванае (мова кадзіруе думкі, выказаныя першаснай мовай); двухбаковае (Д. пашыраецца сярод абодвух этнасаў, якія кантактуюць) і аднабаковае (Д. пашырана толькі ў асяроддзі аднаго з кантактуючых этнасаў); індывідуальнае, групавое, масавае, тэрытарыяльнае, пагранічнае, суцэльнае, агульнанароднае. Для білінгва (асобы) уласцівы т.зв. дамінантны механізм у адносінах да адной з моў: праз гэтую мову рэчаіснасць успрымаецца хутчэй і лягчэй, чым праз іншыя. Для большасці асоб роднай мовы з’яўляецца мова свайго этнасу.
У наш час на Беларусі найб. пашырана бел.-рус. Д. Для шэрагу раёнаў характэрны тып Д. і шматмоўя, пры якім адна з моў — беларуская (бел.-лат., бел.-літ., бел.-польск., бел.-ўкр., бел.-рус.-ўкр. і г.д.). Сярод беларусаў, якія жывуць за мяжой, найб. пашыраны такія тыпы Д.: бел.-польск. (Польшча), бел.-англ. (Канада, ЗША), бел.-іспанскае (Лац. Амерыка).
Ф.Д.Клімчук.
т. 6, с. 81
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)