ДЭЗАВУІ́РАВАННЕ (ад франц. désavouer адмаўляцца, выказваць неадабрэнне),

заява пра нязгоду з дзеяннямі сваёй даверанай асобы ці аб тым, што дадзеная асоба не ўпаўнаважана дзейнічаць ад імя заяўніка. У міжнар. праве — заява кіраўніка дзяржавы ці ўрада аб тым, што дыпламат. прадстаўнік або інш. афіц. асоба дзейнічала без адпаведнага даручэння ці з перавышэннем паўнамоцтваў.

т. 6, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

security risk [sɪˈkjʊərətiˌrɪsk] n. паліты́чна ненадзе́йны чалаве́к, падазро́ная асо́ба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

office-holder [ˈɒfɪshəʊldə] n. чыно́ўнік, службо́вая асо́ба, дзяржа́ўны слу́жачы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

appointee [əˌpɔɪnˈti:] n. асо́ба, прызна́чаная на яку́ю-н. паса́ду

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

legend [ˈledʒənd] n.

1. леге́нда, пада́нне

2. легенда́рная асо́ба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАНО́НІК,

у каталіцкай царкве духоўная асоба, член капітула.

т. 7, с. 589

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фуражыр,

службовая асоба, адказная за фураж і харчаванне.

т. 16, с. 503

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

акушэ́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

Асоба сярэдняга медыцынскага персаналу, спецыялістка па акушэрстве (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адыёзны, -ая, -ае (кніжн.).

Які выклікае да сябе крайне адмоўныя адносіны; непрыемны, адмоўны.

Адыёзная асоба.

|| наз. адыёзнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напе́рснік², -а, мн. -і, -аў, м. (уст.).

Блізкая асоба, якой давяраюць свае тайны.

|| ж. напе́рсніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)