Рубцы́ ’адзенне старое, рванае’ (мсцісл., Юрч. Сін.). Магчыма, кантамінацыя рубы ’добрае адзенне’ (гл.) і рубцы, рубец ’шво пры сшыванні двух кавалкаў тканіны’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гардэро́б, -а і -у, мн. -ы, -аў, м.
1. -а. Шафа для адзення.
2. -а. Памяшканне ў грамадскіх будынках для захоўвання верхняга адзення наведвальнікаў.
3. -у. Усё адзенне аднаго чалавека.
Папоўніць г. акцёра.
|| прым. гардэро́бны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
informal [ɪnˈfɔ:ml] adj.
1. нефарма́льны; неафіцы́йны
2. про́сты; звыча́йны (пра адзенне)
3. ling. размо́ўны (пра слова, стыль)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sporty [ˈspɔ:ti] adj. infml
1. спарты́ўны
2. ліхі́, уда́лы, заліхва́цкі
3. паказны́, кі́дкі;
sporty clothes франтава́тае адзе́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tattered [ˈtætəd] adj. падра́ны, пашарпа́ны, у рызмана́х;
tattered clouds касма́тыя во́блакі;
tattered clothing зусі́м зно́шанае адзе́нне, лахманы́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
апанча́
(тат. japyncy)
старадаўняе верхняе адзенне ў выглядзе шырокага плашча без рукавоў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
казакі́н
(фр. casaquin)
уст. мужчынскае верхняе адзенне на апліках, са зборкамі ззаду.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
капо́т2
(польск. kapota, ад фр. capote)
жаночае хатняе адзенне прасторнага пакрою.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Рухо ст.-бел. ’вопратка’ (Ст.-бел. лексікон). Стараж.-рус. рухо ’скарб, манаткі’, рус. ру́хо ’адзенне’, польск. rucho ’тс’, кашуб. rëxë ’старое адзенне’, чэш. roucho ’святочнае адзенне, строй’, славац. rúcho ’тс’, серб.-харв. ру̏хо ’вопратка’, славен. rúho ’палатно, прасціна’, балг. ру́хо ’адзенне, вопратка’, макед. руво ’тс’. Прасл. *ruxo ’рухомая маёмасць, у прыватнасці, адзенне’, утворана ад *rušiti (гл. рушыцца, рухаць), звязана таксама з *rъvati (гл. рваць), гл. Брукнер, 467; Фасмер, 3, 524; Скок, 3, 167; Шустар-Шэўц, 2, 1254; SEK, 4, 190. Сюды ж рухамоцце, рухмаццё ’рухомая маёмасць, манаткі’, рухматло́ ’тс’ (Ласт.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
раскро́іць, раскро́йваць
1. (адзенне, абутак) zúschneiden* vt;
2. (парэзаць на часткі) zerschnéiden* vt, áufschneiden* vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)