Разм. Адкрыць якую‑н. частку свайго цела. падняўшы вопратку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
антрапаме́трыя, ‑і, ж.
Антрапалагічнае даследаванне, якое заключаецца ў вымярэнні чалавечага цела і яго частак.
[Ад грэч. ánthrōpos — чалавек і metron — мера.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аблі́пка, ‑і, ж.
У выразе: у абліпку — вельмі шчыльна прылягаючы да цела (пра вопратку).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжко́сны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які знаходзіцца ў мяккіх частках цела паміж касцямі. Міжкосныя мышцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́шанне, ‑я, н.
Удушэнне пры дапамозе пятлі ад цяжару свайго цела. Смерць цераз павешанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крышта́ль, ‑я, м.
Цвёрдае цела, якое мае натуральную форму мнагагранніка. Крышталі кварцу. Крышталі солі.
[Грэч. krystallos.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рытмапла́стыка, ‑і, ДМ ‑тыпы, ж.
Сістэма фізічных практыкаванняў для ўсебаковага гарманічнага развіцця цела.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сфераіда́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да сфероіда, мае форму сфероіда. Сфераідальнае цела.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВЯРЧА́ЛЬНЫ РУХцвёрдага цела,
1) Вярчальны рух вакол нерухомай восі — рух, пры якім усе пункты цела перамяшчаюцца ў паралельных плоскасцях і апісваюць акружнасці з цэнтрамі на нерухомай прамой — восі вярчэння. Асн. кінематычныя характарыстыкі — вуглавая скорасць і вуглавое паскарэнне , лінейная скорасць пункта цела на адлегласць r ад восі вярчэння , тангенцыянальнае паскарэнне , нармальнае паскарэнне . Асн. дынамічныя характарыстыкі — момант імпульсу і кінетычная энергія. Закон вярчэння вызначаецца з асн. ўраўнення дынамікі , дзе — вярчальны момант, — момант інерцыіцела адносна восі вярчэння z.
2) Вярчальны рух вакол пункта (сферычны рух) — рух цела, пры якім адзін пункт цела нерухомы, а астатнія рухаюцца па паверхні сфер. Пры такім вярчальным руху кожнае элементарнае перамяшчэнне цела — вярчэнне вакол некаторай восі (імгненнай восі вярчэння), якая бесперапынна змяняе свой напрамак.
Вярчальны рух цвёрдага цела: φ — вугал павароту; ω — вуглавая скорасць; an — нар-мальнае паскарэнне; aτ — тангенцыяльнае паскарэнне; V — скорасць пункта M, што знаходзіцца на адлегласці r ад нерухомай восі AB.