Temporálsatz m -s, -sätze гарм. дада́ны акалі́чнасны сказ ча́су

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lokálsatz m -es, -sätze грам. (акалі́чнасны) дада́ны сказ ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zerglíedern vt

1) расчляня́ць, расклада́ць

2) разбіра́ць, аналізава́ць (сказ)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

affirmative [əˈfɜ:mətɪv] adj. fml сцвярджа́льны;

an affirmative reply сцвярджа́льны адка́з;

He answered in the affirmative. Ён адказаў сцвярджальна;

an affirmative sentence сцвярджа́льны сказ

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

poboczny

poboczn|y

пабочны;

zdanie ~e грам. даданы сказ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nierozwinięty

nierozwinięt|y

неразвіты;

~e zdanie грам. неразвіты сказ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bezosobowy

bezosobow|y

безасабовы;

zdanie ~e грам. безасабовы сказ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

alogiczny

alogiczn|y

алагічны, нелагічны;

~e zdanie — алагічны сказ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaprzeczony

zaprzeczon|y

грам. адмоўны;

zdanie ~e — адмоўны сказ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

МО́ЎНЫ ЗНАК,

двухбаковая адзінка моўнай сістэмы, якая мае план зместу і план выражэння. Да М.з. адносяцца: марфема, слова, словазлучэнне, сказ і інш. М.з. проціпастаўляюцца адзінкі моўнай сістэмы, якія не маюць значэння (плана зместу) — фанемы і інтанемы (т.зв. фігуры). Сістэмнасць М.з. выяўляецца ў існаванні паміж імі адносін тоеснасці/проціпастаўленасці (парадыгматыка) і іх здольнасці аб’ядноўвацца і ўтвараць адзінку больш высокага ўзроўню (сінтагматыка). Як і інш. знакі, якімі карыстаецца чалавек для ўспрыняцця, перадачы, захавання і перапрацоўкі інфармацыі, М.з. класіфікуюцца на падставе іх структурных, функцыянальных, семантычных і інш. уласцівасцей.

Літ.:

Гл. пры арт. Знакавая тэорыя мовы, Семіётыка.

А.​Я.​Міхневіч.

т. 10, с. 529

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)