брыгадэнф́ю́рэр

(ням. Brigadenführer)

званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню генерал-маёра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

генера́л-аншэ́ф

(фр. général en chef = галоўнакамандуючы)

генеральскае званне ў рускай арміі 18 ст.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гросма́йстар

(ням. Grossmeister)

1) вышэйшае шахматна-спартыўнае званне;

2) галава каталіцкага духоўна-рыцарскага ордэна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

групенфю́рэр

(ням. Gruppenfuhrer)

званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню генерал-лейтэнант.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

обергрупенфю́рэр

(ням. Obergruppenführer)

званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню генерала пяхоты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

оберштурмфю́рэр

(ням. Obersturmfuhrer)

званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню обер-лейтэнанта.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ротэнфю́рэр

(ням. Rottenfuührer)

званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню унтэр-афіцэра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

штабсшарфю́рэр

(ням. Stabsscharführer)

званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню штабс-фельдфебеля.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

чырванафло́цец, ‑флотца, м.

Воінскае званне радавога саставу Ваенна-Марскіх Сіл СССР з 1935 да 1946 г., калі яно было заменена званнем «матрос». Калі б ведалі дзяўчаты. Што за служба ў іхніх хлопцаў, У адважных, слаўных хлопцаў — Маракоў-чырванафлотцаў. Гілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АДЭНА́Т ((Odaenathus) Септымій) (? — 267),

правіцель Пальміры ў 3 ст. н.э. У 260 нанёс паражэнне іранскаму цару Шапуру І. У 262—67 камандаваў пальмірскімі і рым. арміямі і атрымаў шэраг перамог над персамі, меў званне дукса і імператара. Фактычна быў незалежным ад Рыма правіцелем, прысвоіў сабе тытул «цара цароў».

т. 1, с. 146

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)