ПА́РТЫЯ [франц. parti ад лац. pars (partis) частка, група],
1) палітычная арг-цыя, якая выражае інтарэсы грамадскага класа, іншых сац. груп і слаёў, аб’ядноўвае найб. актыўных іх прадстаўнікоў і кіруе барацьбой для дасягнення пэўных мэт.
2) Група людзей, аб’яднаных для якой-н. мэты; атрад (напр., П. геолагаў).
3) Пэўная колькасць прадметаў, тавару.
4) Гульня (у шахматы, шашкі, карты і пад.) да пэўнага выніку.
т. 12, с. 141
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАРА́НТЭ ((Morante) Эльза) (18.8.1912, Рым — 25.11.1985),
італьянская пісьменніца. Дэбютавала зб. навел і казак «Тайная гульня» (1941). Аўтар сац. раманаў «Падман і варажба» (1948), «Востраў Артура» (1957), зб. навел «Андалузская хустка» (1963), паэт. зб-каў «Алібі» (1958), «Свет, які выратавалі дзеці» (1968) і інш. Найб. значны твор — раман «Гісторыя» (1974) пра лёсы «маленькіх людзей» у гады 2-й сусв. вайны і пасляваен. перыяд.
т. 10, с. 105
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
squash1 [skwɒʃ] n.
1. sport сквош (гульня ў мяч)
2. BrE фрукто́вы напо́й;
orange squash аранжа́д
3. ціскані́на, таўкатня́, нато́ўп
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
quarter-final [ˌkwɔ:təˈfaɪnl] n. sport
1. чвэрцьфіна́льная гульня́
2. pl.quarter-finals чвэрцьфіна́л;
enter/reach the quarter-finals вы́йсці ў чвэрцьфіна́л
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ватэрпо́ла
(англ. water-polo)
спартыўная камандная гульня ў мяч на вадзе; воднае пола.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
велабо́л
(ад вела- + англ. ball = мяч)
спартыўная камандная гульня з мячом на веласіпедах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Карцёж ’азартная і зацяжная гульня ў карты’ (ТСБМ), да карта 1 (гл.) і картаваць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Піга́рка ’дзіцячая гульня са збіваннем калодачкі’ (карэліц., ЖНС). Да ηέκαρ 2, а і кар (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Транпыж ’невялікая размечаная палачка для гульні, цурка, чыжык’, ’гульня з такой палачкай’ (Рам. 8). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
game1 [geɪm] n.
1. гульня́;
a game of hide-andseek гульня́ ў хо́ванкі;
Let’s play a game of cards. Давайце згуляем у карты;
the Olуmpic Games Алімпі́йскія гу́льні
2. па́ртыя; гейм
3. infml спра́ва;
I’m new to this game. Я навічок у гэтай справе.
4. infml наме́р; хі́трыкі;
What is his game? Які ў яго намер?/сакрэтны план?
5. дзічы́на
♦
the game is up BrE, infml гульня́ ско́нчана, ва́ша ка́рта бі́та
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)