Verbum

анлайнавы слоўнік

Зворыкин А. А. (бібл. па тэхніцы) 3/97, 561; 7/110

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Кузьмин Б. А. (бібл. па нар. асвеце) 10/186; 12/385

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Соколов Н. П. (бібл. па біялогіі) 3/326, 427; 10/7

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ме́ра, -ы, мн. -ы, мер, ж.

1. Адзінка вымярэння.

М. даўжыні.

М. вагі.

2. Велічыня, ступень чаго-н.

3. Дзеянне або сукупнасць дзеянняў, сродкаў для ажыццяўлення чаго-н.

Прыняць рашучыя меры.

Меры сацыяльнай асцярогі.

◊

Знаць меру — праяўляць умеранасць у чым-н.

У меру —

1) дастаткова, 2) якраз столькі, колькі і трэба.

У адной меры — такі самы, як і быў раней, без змен.

Па меры чаго, прыназ. з Р — у адпаведнасці з чым-н., супадаючы з чым-н.

Па меры сіл.

Па меры магчымасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

numerical [nju:ˈmerɪkl] adj. лі́чбавы; лі́кавы; ко́лькасны;

numerical data лі́чбавыя да́ныя;

numerical superiority ко́лькасная перава́га;

in numerical order па пара́дку нумаро́ў;

in ascending/descending numerical order па ўзраста́нні/убыва́нні (нумаро́ў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

out of court

па-за-судо́м

settle out of court — пагадзі́цца без суду́