сляпы́, -а́я, -о́е.

1. Які не бачыць, пазбаўлены зроку; са слабым зрокам.

Сляпое дзіця.

Падручнікі для сляпых (наз.).

2. перан. Які дзейнічае, не ўсведамляючы і не абдумваючы сваіх учынкаў.

С. ад злосці.

Слепа (прысл.) паверыць першаму сустрэчнаму.

Сляпое перайманне.

3. Невыразны, неразборлівы (пра шрыфт, тэкст і пад.).

С. адбітак на паперы.

4. Праз які дрэнна або нічога не бачна.

Сляпыя шыбы ў вокнах.

Сляпая хата (з малымі вокнамі).

5. Які адбываецца без удзелу зроку, без бачных арыенціраў (спец.).

С. метад друкавання (не гледзячы на клавішы). С. палёт на самалёце.

○

Сляпая кішка — пачатковая частка тоўстай кішкі, якая мае чэрвепадобны адростак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

runaway​2 [ˈrʌnəweɪ] adj.

1. які́ ўцёк, збе́глы

2. лёгкі, які́ дастаўся без пра́цы;

a runaway victory лёгкая перамо́га

3. нястры́мны, які́ хутка расце́;

runaway inflation нястры́мная інфля́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

cuff​1 [kʌf] n.

1. манжэ́т(а) (рукава)

2. AmE манжэ́та (калошы штаноў)

3. pl. cuffs infml (скар. ад handcuffs) нару́чнікі

♦

off the cuff без падрыхто́ўкі, экспро́мтам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

irony [ˈaɪrəni] n. іро́нія;

life’s irony зме́нлівасць лёсу;

The irony is that all your questions will remain unanswered. Іронія ў тым, што ўсе твае пытанні застануцца без адказу.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

redemption [rɪˈdempʃn] n.

1. : redemption of a promise выкана́нне абяца́ння

2. вы́куп;

a re demption price выкупна́я цана́

♦

beyond/past redemption без надзе́і на выпраўле́нне, зусі́м прапа́шчы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unseen [ˌʌnˈsi:n] adj.

1. няба́чны;

She came into the room unseen. Ніхто не заўважыў, як яна зайшла ў пакой.

2. зро́блены без падрыхто́ўкі;

an unseen translation непадрыхтава́ны перакла́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адзіно́кі, -ая, -ае.

1. Аддзелены ад іншых падобных; без іншых, да сябе падобных.

А. дуб.

2. Які не мае сям’і, блізкіх; які адчувае сябе чужым сярод людзей, далёкім ад іх.

А. чалавек.

3. Які праходзіць, адбываецца ва ўмовах адзіноты.

Адзінокая старасць.

|| наз. адзіно́касць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лепята́ць, лепячу́, ляпе́чаш, ляпе́ча; лепячы́; незак., што, пра што і без дап.

1. Гаварыць невыразна, нязвязна (пра мову дзяцей).

Дзіця ляпеча.

2. Мармытаць.

3. Балбатаць, весці лёгкую несур’ёзную размову.

4. перан. Утвараць ціхі шум, шолах.

|| зак. пралепята́ць, -лепячу́, -ляпе́чаш, -ляпе́ча; -лепячы́.

|| наз. лепята́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

змяя́, -і́, мн. зме́і і (з ліч. 2, 3, 4) змяі́, змей, ж.

Паўзун з доўгім звілістым целам, без ног, звычайна з ядавітымі зубамі.

Ядавітая з.

Грымучая з.

|| памянш. зме́йка, -і, ДМ -йцы, мн. -і, зме́ек, ж.

|| прым. змяі́ны, -ая, -ае.

З. яд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дылета́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто займаецца навукай ці мастацтвам без спецыяльнай падрыхтоўкі, маючы толькі павярхоўнае ўяўленне аб прадметах свайго занятку.

Д. у музыцы.

Д. у мовазнаўстве.

|| ж. дылета́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. дылета́нцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)