атру́скі, ‑скаў; адз. няма.

Непатрэбныя рэшткі чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнаві́цельны, ‑ая, ‑ае.

Які садзейнічае абнаўленню чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абраза́льшчык, ‑а, м.

Рабочы па абрэзцы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ададра́цца, аддзярэцца; зак.

Аддзяліцца ад чаго‑н., адарвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наміна́цыя, ‑і, ж.

У граматыцы — называнне чаго‑н.

[Лац. nominatio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напра́ўшчык, ‑а, м.

Майстар па напраўцы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недагаво́ранасць, ‑і, ж.

Няпоўнае выказванне, замоўчванне чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недапі́ткі, ‑каў; адз. няма.

Недапітыя астаткі чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́с, ‑а, м.

Прыстасаванне для падвешвання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыро́слы, ‑ая, ‑ае.

Які прырос да чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)