жаўцяго́нны, ‑ая, ‑ае.

Які садзейнічае выдзяленню жоўці ў кішэчнік (пра лекавыя сродкі).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іша́к, ‑а, м.

1. Свойскі асёл.

2. Лаянк. Пра ўпартага неразумнага чалавека.

[Азербайдж.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кампане́йшчына, ‑ы, ж.

Разм. Пра бессістэмную нерэгулярную арганізацыю грамадскай або вытворчай работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кангруэ́нтны, ‑ая, ‑ае.

Які супадае пры накладанні (пра геаметрычныя фігуры). Кангруэнтныя адрэзкі.

[Ад лац. congruens, congruentis — адпаведны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіру́емасць, ‑і, ж.

Здольнасць паддавацца кіраванню (пра механізм, машыну); кіравальнасць. Кіруемасць самалёта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мафусаі́лаў, ‑лава.

У выразах: мафусаілаў век; мафусаілавы гадыпра даўгалецце, глыбокую старасць.

[Ад імя біблейскага патрыярха Мафусаіла, які пражыў нібыта 969 год.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагашпі́ндэльны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае некалькі шпіндэляў (пра машыны і прыстасаванні).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многатана́жны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З вялікім танажом (пра вагон, судна і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўкашто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які набліжаецца па сваіх якасцях да каштоўных (пра камяні).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўрасплю́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Не зусім расплюшчаны (пра вочы). Ляжаць з напаўрасплюшчанымі вачамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)