А́ЎГІЕВЫ СТА́ЙНІ,
у старажытнагрэчаскай міфалогіі вялікія і вельмі забруджаныя стайні цара Эліды Аўгія. Геракл ачысціў Аўгіевы стайні за адзін дзень, пусціўшы ў іх ваду рэк Алфея і Пенея, і гэтым здзейсніў адзін з 12 сваіх подзвігаў. У пераносным сэнсе Аўгіевы стайні — вельмі бруднае месца ці запушчаная работа.
т. 2, с. 82
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
куліна́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Спецыяліст па кулінарыі (у 1 знач.); вопытны, умелы повар.
2. Чалавек, які добра і смачна гатуе розныя стравы.
Добры к.
|| ж. куліна́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.
|| прым. куліна́рскі, -ая, -ае.
Кулінарская работа.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
отправле́ниеII ср., уст.
1. (исполнение) выкана́нне, -ння ср., выко́нванне, -ння ср.;
отправле́ние обя́занностей выкана́нне (выко́нванне) абавя́зкаў;
2. (деятельность) рабо́та, -ты ж.; дзе́йнасць, -ці ж.;
отправле́ния органи́зма физиол. рабо́та аргані́зма.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
некваліфікава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не мае кваліфікацыі. Некваліфікаваны рабочы.
2. Які не патрабуе кваліфікацыі, спецыяльных ведаў, падрыхтоўкі. Некваліфікаваная работа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перагру́зачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да перагрузкі (у 1 знач.). Перагрузачная работа. // Прызначаны для перагрузкі. Перагрузачныя механізмы. Перагрузачная пляцоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пачыні́ць ’выпатрашыць’ (хойн., Мат. Гом.), ’пачысціць рыбу’ (карэліц., Нар. словатв.). Да па‑ (< прасл. po‑) і чыніць (< прасл. činiti ’укладваць па парадку’ > ’упарадкаваць’ < прасл. činъ ’парадак, работа, надежны спосаб’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мадыгава́ць ’рамантаваць; рабіць, складаць як-небудзь’ (слонім., Нар. лекс.), мадарава́ць ’даводзіць да ладу’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). Відаць, балтызм. Параўн. літ. madarúoti ’халтурыць, ляпаць, mãdaras ’халтуршчык, бракароб’, ’дрэнная работа’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кашто́ўнасць ж., в разн. знач. це́нность;
матэрыя́льныя і духо́ўныя ~ці — материа́льные и духо́вные це́нности;
захава́нне ~цей — хране́ние це́нностей;
яго́ рабо́та ма́е вялі́кую к. для наву́кі — его́ рабо́та име́ет большу́ю це́нность для нау́ки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
закіпе́ць сов.
1. закипе́ть, вскипе́ть;
вада́ ~пе́ла — вода́ закипе́ла (вскипе́ла);
2. перен. вскипе́ть, вскипяти́ться;
я ~пе́ў і нагавары́ў лі́шняга — я вскипе́л (вскипяти́лся) и наговори́л ли́шнего;
3. перен. закипе́ть;
рабо́та ~пе́ла — рабо́та закипе́ла
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
клі́ніка
(гр. klinike = лячэнне)
лячэбная ўстанова, дзе акрамя лячэння хворых праводзіцца навукова-даследчая і вучэбна-выкладчыцкая работа.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)