во́зірк, ‑у,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́зірк, ‑у,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
paper
1) папе́ра
2) дакумэ́нт -у
3) газэ́та
4) артыку́л -у
5) пісьмо́вы экза́мэн
6) вэ́ксаль -ля
7) папяро́выя гро́шы
8) шпале́ры
1) папяро́вы; для
2) які́ існу́е то́лькі на
v.
1) заго́ртваць, закру́чвацьу папе́ру
2) абкле́йваць шпале́рамі
3)
•
- on paper
- papers
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЗАГО́РТАЧНАЯ МАШЫ́НА,
аўтаматычная або паўаўтам. машына для загортвання (упакоўкі) масавых фасаваных вырабаў паштучна (цукеркі, мыла і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НА́ТРЫЮ ПЕРАКСІ́Д,
неарганічнае пераксіднае злучэнне, моцны акісляльнік, Na2O2 Бясколернае
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПЕРФАРА́ТАР (ад
1) прыстасаванне для прабівання (перфарацыі) адтулін у матэрыяле ў працэсе стварэння перфарацыйнай карты альбо перфарацыйнай стужкі і запісу лічбавай ці алфавітна-лічбавай інфармацыі. Выкарыстоўваецца ў сістэмах апрацоўкі інфармацыі, апаратуры перадачы даных,
2) Машына для прабівання адтулін,
3) Пнеўматычная ці
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРАЗРЫ́СТАСЦЬ
уласцівасць рэчываў прапускаць святло. Накіраванае (не дыфузнае) распаўсюджванне святла характарызуецца прапускання каэфіцыентам.
Залежыць ад адбіцця, паглынання і рассейвання святла ў рэчыве. П. адрозніваюць ад прапускання святла (асяроддзе можа быць непразрыстым і прапускаць рассеянае святло,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
papeteria
1. набор канвертаў і паштовай
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
гравю́ра, ‑ы,
1. Малюнак, выразаны на гладкай паверхні цвёрдага матэрыялу (дрэва, металу, шкла), а таксама адбітак такога малюнка на
2. Від графікі, у якім выявай з’яўляецца такі малюнак.
[Фр. gravure.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апліка́цыя, ‑і,
1. Спосаб стварэння арнаменту, мастацкага ўзору або малюнка шляхам наклейвання (нашыўкі) на што‑н. кавалачкаў рознакаляровай матэрыі,
2. Арнамент, узор, малюнак, створаны такім чынам.
[Ад лац. applicatio — прыкладванне, наклейванне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
або́і, ‑яў;
Шырокія палосы
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)