уліва́ць, улі́ць

1. éingießen* vt; перан. éinflößen vt;

◊

уліва́ць у каго-н. бадзёрасць j-m Mut éinflößen;

2. (дадаць) zúführen vt; éingliedern vt (далучыць, уключыць);

уліва́ць но́выя ка́дры ў прамысло́васць der Industríe néue Káder zúführen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

па́растак м. бат. Trieb m -(e)s, -e, Sprössling m -(e)s, -e; Schössling m -(e)s, -e, Áusläufer m -s, -, Spross m -es, -e;

на кусце́ з’яві́ліся но́выя па́расткі der Strauch treibt neue Sprósse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

але́​I злучн.

1. (супрац.) áber, doch, jedóch;

яна адка́звала ці́ха, але́ ўпэ́ўнена sie ántwortete léise, aber entschíeden;

2. (далуч.) áber;

вёскі малы́я, але́ будынкі но́выя die Dörfer sind klein, aber die Häuser sind neu

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выніка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. З’яўляцца, паўставаць. [Вёскі] вынікалі з-за ўзгоркаў і хутка знікалі, адыходзячы ў далячынь. Галавач.

2. Узнікаць. Непаразуменні вынікалі рэдка. У часе работы вынікалі новыя пытанні.

3. З’яўляцца лагічным вынікам, узнікаць з чаго‑н. Як вынікае са сказанага. □ Насцярожанасць .. [Свідраля] вынікала з усяго таго, што адбылося днём у райкоме. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

будо́ва, ‑ы; Р мн. ‑доў; ж.

1. Узаемнае размяшчэнне і сувязь састаўных частак, элементаў чаго‑н.; унутраная структура. Будова Сусвету. Будова атама. Будова гор. Будова механізма.

2. Тое, што будуецца; будынак, пабудова. За працу майстры атрымліваюць лес для будовы. Брыль. На ўзгорку, перад Тамашом, як на далоні, раскінуліся новыя будовы калгаса. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варшта́т, ‑а, М ‑таце, м.

1. Спецыяльна абсталяваны стол для ручной сталярнай, слясарнай і інш. работы. Слясарны варштат. Шавецкі варштат.

2. Разм. Стан для красён. У чатырнаццаць год.. [Гліцэра] села за варштат ткаць сурвэты і ручнікі і пакінула хадзіць на спеўкі. С. Александровіч.

3. Уст. Станок. Загрукацелі звонка тры новыя дрылявыя варштаты. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; ‑куём, ‑куяце; зак., каго-што.

1. Падбіць падкову, падковы. Паглядзі, ужо гатовы Коням новыя падковы. Толькі коней прывялі — Падкавалі кавалі. Шушкевіч. // Разм. Набіць знізу жалезную палосу, пласцінкі (на абцасы, палазы саней і пад.). Падкаваць сані.

2. перан. Разм. Падрыхтаваць да чаго‑н., даць неабходны запас ведаў, звестак. Падкаваць навукова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазаво́дзіць сов.

1. (о многих, о многом) завести́; отвести́; свести́; увести́;

2. (о многих) завести́; (насекомых — ещё) расплоди́ть;

3. (установить — о многом) завести́, ввести́;

п. но́выя пара́дкі — завести́ (ввести́) но́вые поря́дки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уключы́ць сов.

1. в разн. знач. включи́ть;

у. тэлеві́зар — включи́ть телеви́зор;

у. у прагра́му но́выя пу́нкты — включи́ть в програ́мму но́вые пу́нкты;

2. включи́ть, внести́;

у. у спіс — включи́ть (внести́) в спи́сок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадукты́ўны

(лац. productivus)

1) плённы, здольны ствараць нешта каштоўнае (напр. п-ая праца);

2) які разводзіцца для атрымання прадуктаў (напр. п-ая жывёлагадоўля);

2) лінгв. здольны ўтвараць новыя словы або формы (напр. п. суфікс).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)