павырыва́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

1. Вырвацца з чаго‑н. або куды‑н. — пра ўсіх, многіх. Павырывацца з рук. Павырывацца наперад.

2. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Адарвацца — пра ўсё, многае. Гузікі павырываліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

prefabricate

[,prɪi:ˈfæbrɪkeɪt]

v.

1) вырабля́ць станда́ртныя гато́выя ча́сткі (дамо́ў)

2) склада́ць, зьбіра́ць або́ падрыхто́ўваць напе́рад

•

- prefabricated house

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

voráus a упе́рад, напе́рад;

im ~ за́гадзя;

j-m ~ sein перагна́ць каго́-н.;

im ~ erráten* прадугада́ць, угада́ць (напе́рад);

mit béstem Dank im ~ за́гадзя прыно́сім [выка́зваем] глыбо́кую падзя́ку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórrücken

1. vt пасу́нуць напе́рад;

das Féuer ~ вайск. перане́сці аго́нь упе́рад

2. vi (s) ру́хацца напе́рад вайск. тс. наступа́ць;

die Zeit rückt vor час ідзе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Про́за ’невершаваная мова’, ’будзённасць’ (ТСБМ). Замацавалася, таксама як і празаік, у пачатку XX ст. (Гіст. лекс., 251). З рус. про́за (Крукоўскі, Уплыў, 85), што, у сваю чаргу, з ням., італ. prosa ’невершаваная мова’, штучны тэрмін на базе першаснага лац. ōrātiō ’простая гаворка’, pro(r)sa < prōrsus ’галавой наперад (ляжаць, бегчы)’ (Банькоўскі, 2, 797; Сной₂, 588).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

frühzeitig

1. a

1) ра́нні

2) заўча́сны

2. adv за́гадзя, напе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

voráusgehen* vi (s)

1) ісці́ напе́рад

2) (D) папярэ́днічаць (чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vóreilen vi (s) забяга́ць напе́рад, спяша́цца;

j-m ~ абганя́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórgeben* I vt спарт. дава́ць фо́ру, дава́ць напе́рад (фігуру і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vorwég adv

1) напе́рад

2) ране́й, адра́зу, за́гадзя;

~ háben мець перава́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)