развішча́цца, ‑шчуся, ‑шчышся, ‑тачыцца; зак.

Пачаць доўга і моцна вішчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгру́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць моцна і доўга грукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раззвані́цца, ‑званюся, ‑звонішся, ‑звоніцца.

Разм. Пачаць доўга і моцна званіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расцвы́ркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць доўга, бесперастанку цвыркаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наля́пацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Уволю, доўга паляпаць, пастукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наня́ньчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Многа, доўга паняньчыцца, паняньчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папакі́снуць, ‑не; зак.

Разм. Кіснуць доўга; сціснуць — пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамаха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чым.

Разм. Махаць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамуштрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго.

Разм. Муштраваць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаня́ньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Разм. Няньчыць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)